1981 yılında okuruyla buluşan büyük bir Japon çizgiromanı (manga) serisi olan Captain Tsubasa, anime formatında farklı yıllarda ülkemizde de TV’de izleyicilerle buluşmuş ve olanca absürtlüğüne rağmen pek sevilmişti. 90’lardaki ilk yayınını yakalaşmış bir çocuk olarak Tsubasa ile yollarım belirli konsollarda kesişmiş, futbola pek de merakım olmamasına rağmen kendine has yapısı nedeniyle oyunlarını keyifle oynamıştım. Tsubasa efsanesi oyunlarda çok aktif olmasa da her daim varlığını korumayı başardı. 10 yıllık kış uykusundan sonra 2020 yılında anime uyarlaması oyunlarıyla ünlü olan Bandai Namco Entertainment bizi Captain Tsubasa: Rise of New Champions ile buluşturmuştu. Anime tadında üç boyutlu görselleri ve fantastik ve nostaljik yapısıyla “meraklıları için” keyifli olduğuna kanaat getirdiğimiz oyunun devamı da bu sene çıktı. Captain Tsubasa 2: World Fighters inceleme yazımızda bakalım Tsubasa (ve Bandai Namco Entertainment) bir kez daha gol atabilecek mi?
Captain Tsubasa 2: World Fighters inceleme – Açın gençlerin önünü
World Fighters, önceki oyunun bıraktığı noktadan devam ederek odağını World Youth dönemine çeviriyor. Gençlik çağına adım atmış Tsubasa’nın Brezilya macerası, Japonya’nın genç millî takım mücadelesi ve dünyanın farklı köşelerinden gelen yıldızların rekabeti, hikâyenin temelini oluşturuyor.
Anlatı, kaynak materyalin birebir uyarlaması olmak yerine serinin yaratıcısı Yoichi Takahashi’nin gözetiminde hazırlanmış alternatif gelişmeler de içeriyor. Dolayısıyla mangayı yakından bilen oyuncular bile bütün karşılaşmaların sonucunu önceden kestiremeyecek. Animeye henüz uyarlanmamış olayların Japonca seslendirmeyle canlandırılması, özellikle serinin sadık takipçileri için oyunun bir diğer önemli tarafı.
İlk oyunda olduğu gibi hikâyenin merkezinde yalnızca Tsubasa bulunmuyor. Oyuncunun oluşturduğu özel karakter de olaylara katılıyor. Ne var ki bu karakter, anlatının gidişatını belirleyen gerçek bir başrol oyuncusundan çok ünlü isimlerin yanında yetişen yetenekli bir yardımcı gibi konumlandırılmış ki bu da ilk oyun ile çok benzer bir durum. Maçlardaki performansı ve karakterlerle kurduğu bağ ilerlemeyi etkiliyor fakat büyük dramatik anlar çoğunlukla serinin tanınmış yıldızlarına ayrılıyor. Figüran gibi kalsak da iki oyundur geliştiricilerin bizi de orijinal bir karakterle öyküye dahil etme gayretini hoş karşılıyorum.
Ana olayların yanında sunulan alternatif senaryolar ve yan görevler, kaynak eserde karşı karşıya gelmemiş takımları buluşturuyor. Bunlar hem kadro ve hareket açmak hem de “Bu iki takım karşılaşsaydı ne olurdu?” sorusuna cevap bulmak için güzel bir neden yaratıyor. Anlatımın önemli bir bölümü görsel roman tarzındaki uzun konuşmalardan oluşuyor. Japonca seslendirme oldukça güçlü olsa da durağan karakter görüntülerine dayanan sahneler zaman zaman temponun düşmesine neden oluyor. Karşılaşma sırasında devreye giren geçmişe dönüşler ve özel hikâye sahneleri de dramatik etkiyi artırırken maçın akışını kesebiliyor.
Kırmızı kartsız futbol
World Fighters’ın sahadaki temel sistemi basit bir karşı hamle düzeni üzerine kurulu. Müdahaleye karşı doğru zamanda çalım, çalıma karşı uygun savunma hareketi, baskıya karşı pas kullanmak gerekiyor. Enerji yönetimi ve zamanlama, mücadelelerin sonucunu belirleyen başlıca unsurlar.
Oyunun ilk saatlerinde karşılaşmalar, iki takımın art arda kayarak birbirinden top çaldığı kaotik bir görüntü sergileyebiliyor. Sistem öğrenildiğinde pas, çalım, müdahale ve özel hareketler arasındaki ilişki daha anlamlı hâle geliyor. World Fighters’ın ulaşılabilirliği de burada yatıyor: Temel hareketleri öğrenmek kolay, bunları doğru zamanda zincirlemek ise belli ölçüde deneyim gerektiriyor.
Yeni Chain sistemi, art arda gerçekleştirilen hareketleri bir kombinasyona dönüştürüyor. Çalımlar ve diğer başarılı aksiyonlar Max Action göstergesini besliyor; dolan göstergeyle daha etkili hamleler gerçekleştirilebiliyor. Böylece topu alıp doğrudan kaleye koşmak yerine, göstergeleri hazırlayarak hücumu doğru oyuncunun özel şutuyla sonlandırmak önem kazanıyor.
Önceki oyunda özel yeteneklerin büyük kısmı hücum oyuncularına ayrılmıştı. World Fighters’ta pas, blok, müdahale ve çalım gibi sahanın farklı bölümlerinde kullanılan çok daha fazla özel hareket bulunuyor. Savunmacıların ve orta saha oyuncularının da kimlik kazanması, takım kurmayı daha ilginç hâle getiriyor.
Buna rağmen oyun, geleneksel anlamda taktik bir futbol deneyimine dönüşmüyor. Paslar çoğu zaman hedefe mıknatısla çekilmiş gibi ulaşıyor; topsuz koşular ve alan paylaşımı sınırlı kalıyor. Maçlar zaman zaman iki kalenin arasında gidip gelen bir aksiyon döngüsüne dönüşebiliyor. Hakem he zamanki gibi tatilde, rakiplerinizi havada üç takla attırıp yere yıksanız dahi maç devam ediyor. Yeri geliyor çektiğiniz şuta karşılık vermeye çalışan gariban kalecileri topla fileye yolluyorsunuz. Geliştiriciler, animede de bolca gördüğümüz o çılgın yapıyı oynanış tarafına aktarmaktan çekinmemiş.
Kaleciler artık yalnızca enerji duvarı değil
Rise of New Champions’ın en tartışmalı özelliklerinden biri, kalecilerin büyük ölçüde tüketilmesi gereken bir dayanıklılık göstergesi gibi çalışmasıydı. Güçlü kalecilere karşı birkaç şut çekerek enerjilerini azaltmak, ardından özel vuruşla golü bulmak genellikle yeterliydi. Yeni şutçu–kaleci düellosu bu sistemi tamamen ortadan kaldırmıyor fakat daha etkileşimli hâle getiriyor. Şutun yönü, kalecinin karşılığı, özel kurtarışlar ve Miracle Action gibi mekanikler pozisyonun sonucuna etki ediyor. Kaleciler hâlâ takım gücünün önemli bir parçası ve HP barları yüksek olduğu sürece gol yemeleri kolay değil ancak artık her pozisyon yalnızca görünmez bir sayısal değerin azaltılmasından ibaret değil.
Bu değişiklik özellikle yakın geçen karşılaşmalarda heyecanı artırıyor. Son dakikadaki bir süper şutun otomatik biçimde sonuca ulaşmaması, savunma tarafına da karar verme şansı tanıyor. Diğer taraftan sistemin gösterişli animasyonlara sık sık başvurması, uzun oyun seanslarında tekrar hissi yaratabiliyor.
İçerik bol, fakat başlangıçta kilitli
World Fighters, 22 millî takım ve 110’dan fazla oynanabilir karakter sunuyor. Almanya, Brezilya, Fransa ve Japonya gibi tanınmış ekiplerin yanında daha az beklenen ülkeler de kadroya dâhil edilmiş. Oyundaki özel hareketleri sergileyen 150’den fazla sinematik sekans, karakterlerin birbirine benzemesini büyük ölçüde engelliyor.
Ancak içeriğin tamamı başlangıçta açık değil. Oyuna ilk girildiğinde birkaç Brezilya kulübü, önceki oyundan bazı Japon okul takımları ve sınırlı sayıda millî takım kullanılabiliyor. Millî takımların önemli bir bölümünü açmak için hikâyede ve yan görevlerde ilerlemek gerekiyor.
Bu tercih, hikâye moduna amaç ve ödül kazandırıyor. Yalnızca arkadaşlarıyla karşılaşma yapmak isteyen bir oyuncu açısından ise gereksiz bir engel oluşturabilir. Kutudan çıktığı anda 22 takımın tamamıyla oynanabileceği beklentisiyle yaklaşanlar, ilk menüde oldukça dar bir kadroyla karşılaşacak.
Versus modu bilgisayara karşı, aynı cihazda veya çevrim içi olarak mücadele etmeye imkân tanıyor. Dereceli karşılaşmalar da mevcut. Oyunun müdahale, karşı hareket ve kaynak yönetimine dayanan yapısı insan rakiplere karşı daha öngörülemez ve eğlenceli hâle geliyor. Bununla birlikte çevrim içi deneyimin uzun vadeli kalitesi; sunucu performansı, eşleştirme dengesi ve oyuncu topluluğunun büyüklüğüyle anlaşılabilecek.
Teknik mevzular
World Fighters görsel açıdan sıfırdan kurulmuş bir devam oyunu değil. Karakter modelleri ve genel sanat anlayışı önceki yapımla büyük ölçüde aynı çizgiyi sürdürüyor ki ilk oyun geçtiğimiz nesil için çıkmıştı. Teknik açıdan önceki oyunun üzerine ne konmuş diye sorarsanız; geliştirilmiş efektler ve yeni animasyonlar diyebilirim.
Özel şutlar gökyüzünü karartıyor, enerji dalgaları sahanın üzerinden geçiyor ve bazı vuruşlar çimde krater ya da yanık izi bırakıyor. Kamera açıları, yüz ifadeleri ve hareket çizgileriyle oyun sık sık kontrol edilen bir anime bölümü görünümüne kavuşuyor. Daha önce de değindiğim gibi gerçekçilik açısından bakıldığında tamamen ölçüsüz ancak Captain Tsubasa açısından bakıldığında ise tam da olması gerektiği gibi.
Oyunu PlayStation 5’te inceledik ve grafik yapısıyla sistemi zorlama ihtimali olan bir oyun olmadığı için gayet akıcıydı. Tek anlam veremediğim pürüz, hikaye sunumlarındaki geçişlerde karşıma sıkça çıkan yükleme ekranları oldu. Çok uzun değillerdi ama oyunun grafiklerinin sadeliğini düşünürsek SSD’li bir sistemde her şeyin anlık hesaplanmasını beklerdim.
DLC politikası
Standart sürüm temel oyunu içeriyor. Deluxe sürüm, Ağustos 2027’ye kadar yayımlanması planlanan altı oynanabilir karakter ve çeşitli kişiselleştirme öğelerini kapsayan sezon kartını ekliyor. Ultimate sürümde bunlara alternatif formalar, toplar, gol sevinçleri, menü temaları ve bazı erken açılan hareket kartları eşlik ediyor.
Ana oyunun 110’dan fazla karakter sunması, başlangıç paketini içerik açısından zayıf bırakmıyor. Buna karşın henüz çıkış aşamasında altı karakterin ve sevinç animasyonlarının DLC tarafına ayrılması hoş karşılanmayabilir. Yalnızca hikâyeyi ve arkadaş karşılaşmalarını hedefleyenler için standart sürüm daha mantıklı görünüyor. Deluxe sürüm ancak oyunu uzun süre çevrim içi oynamayı planlayanlar açısından anlam kazanıyor.
Sonuç
Captain Tsubasa 2: World Fighters, futbol simülasyonu olmak gibi bir hedef taşımıyor. Onu EA Sports FC veya eFootball ile karşılaştırmak, bir dövüş oyununu gerçek bir spor müsabakasıyla kıyaslamak kadar yanıltıcı olur. World Fighters’ın gerçek rakipleri arcade spor oyunları ve anime tabanlı aksiyon yapımları ya da Rocket League gibi “fantastik futbol” oyunları.
Tamsoft, Rise of New Champions’ın temelini terk etmek yerine onu daha akıcı bir oynanış, daha geniş kadro ve sahanın her bölümüne yayılan özel hareketlerle geliştiriyor. Chain sistemi ile şutçu–kaleci düelloları mücadelelere yeni karar katmanları ekliyor. Geniş World Youth anlatısı, güçlü Japonca seslendirme ve henüz animeye uyarlanmamış olaylar da hayranlar için ciddi bir çekim oluşturuyor.
Buna karşılık saha içi futbol hâlâ yüzeysel. Topsuz oyun ve takım taktiğinden çok doğru karşı hamleyi seçmek önem taşıyor. Hikâyenin durağan anlatımı, maç içindeki kesintiler, zaman zaman yorucu görev koşulları ve başlangıçta kilitli tutulan takımlar deneyimin önündeki temel pürüzler. Türkçe desteğinin bulunmaması da yerel oyuncular açısından önemli bir dezavantaj.
Bütün bunlara rağmen World Fighters, serinin abartılı futbol anlayışını bugüne kadar yapılmış pek çok uyarlamadan daha iyi temsil ediyor. Bir futbol simülasyonu değil; on birer kişilik iki takımın yer aldığı, enerji göstergeleri ve süper hareketlerle yönetilen bir anime dövüş oyunu. Tam olarak bu nedenle kusurlu ama son derece eğlenceli.
