Square Enix’in 90’lara damgasını vuran oyunu Final Fantasy VII, batıda henüz yeni sayılabilecek PlayStation markasının en büyük kozlarından biri haline gelmiş ve pek çok oyuncuyu Japon rol yapma oyunlarıyla tanıştırmıştı. Yıllar sonra bu efsaneyi yeniden yorumlamak için başlatılan remake projesi, 2020’de yayınlanan ilk bölüm olan Final Fantasy Remake ile büyük ilgi görmüş, üçleme olarak planlanan yapının ikinci halkası Final Fantasy VII Rebirth ise 2024’te oyuncularla buluşmuş ve yine büyük bir heyecan yaratmayı başarmıştı.
Ancak bu yolculuk, Nintendo tarafında uzun süre eksik kaldı. Gerek Final Fantasy VII Remake, gerekse Rebirth, çıkış döneminde donanım sınırlarına takılan Nintendo Switch’e uğramadı. Neyse ki Nintendo Switch 2 ile birlikte tablo değişti. Daha güçlü donanım ve DLSS teknolojisi sayesinde daha önce Nintendo ekosisteminin dışında kalan pek çok büyük yapım gibi Final Fantasy VII remake projesi de bu platforma taşındı. Square Enix de yeni sisteme hızlı adapte olarak önce Final Fantasy VII Remake Intergrade’i, ardından Final Fantasy VII Rebirth’ü Switch 2 oyuncularıyla buluşturdu.
Final Fantasy VII Rebirth – Switch 2 incelememizde, Square Enix’in bu büyük macerayı Nintendo’nun yeni konsoluna nasıl uyarladığını, teknik tavizlerin oyunun büyüsünü zedeleyip zedelemediğini ve Gaia’yı avuç içinde keşfetmenin deneyime ne kattığını ele alıyoruz.
Yeniden doğuş ve açık dünyaya ilk adım
Güzel haberlerle başlayalım. Final Fantasy Rebirth, oyuncusunu önceki bölümü oynamadığı için zorlayan bir yapım değil. Önceki bölümü, yani Final Fantasy VII Remake’i oynamadıysanız ya da hatırlamakta güçlük çekiyorsanız ana menüdeki “Story So Far” seçeneğinden önemli detaylara değinen özeti izleyebilirsiniz. Karakter seviyeleri, eşyalar ve ekipmanlar ise önceki oyundan taşınmıyor, ancak oyuncu tercihine bağlı olarak Rebirth’e bir miktar envanter yardımı alarak başlayabiliyorsunuz.
Final Fantasy VII Rebirth, Cloud ve ekibinin Midgar’dan ayrıldıktan sonra Gaia’nın geniş topraklarına açıldığı bölümü konu alıyor. Shinra’nın gezegenin hayat enerjisi olan Lifestream’i sömürmesine karşı verilen mücadele, bu kez Sephiroth’un gezegeni hedef alan çok daha büyük planıyla birleşiyor. Cloud, Tifa, Barret, Aerith, Red XIII ve Yuffie’den oluşan ekip, bir yandan Shinra’nın izlerini takip ederken diğer yandan Sephiroth’un gezegendeki tüm yaşamı yok etme potansiyeli taşıyan hamlesini durdurmaya çalışıyor. Oyun, orijinal yapımın Midgar sonrası olaylarını yeniden yorumlayarak hikayeyi orijinal oyunda da büyük önem taşıyan Forgotten Capital’a kadar taşıyor.
Remake’teki lineer yapıdan sonra FF VII Rebirth ilk kez açık dünya tarzı bir yapı ile bizi karşılıyor. Oyunun açılış şehri Kalm’ı geride bıraktığımızda özgürce dolaşıp yan görevler, avlar, ve keşfedilmeyi bekleyen detaylarla dolu açık dünyaya adımımızı atıyoruz. REBIRTH’ün dünyası tamamı kesintisiz şekilde bağlı olmasa da harita üzerinde bütünlük oluşturan büyük bölgeler halinde keşfedilmeyi bekliyor. Bu konuda ise en büyük yardımcımız Final Fantasy serisinin maskotu haline gelmiş binek kuşları chocobolar oluyor. Her bölgede belirli bir şartı yerine getirerek elde ettiğimiz sevimli dostlarımız bulundukları bölgeye göre farklı özelliklere sahipler. Örneğin Junon’daki gri chocobolar duvarlara tırmanabilirken Gongaga bölgesindeki yeşil chocobolar yükseğe zıplama ve süzülme yetenekleriyle oyunun keşif yaparak geçireceğiniz kısımlarına bir tat bir doku katmayı amaçlamış.
Bölgesel haritalar geneliyle oldukça dolu ve keşfetmesi keyifli. Her bölgede belirli sayıda canavar çeşidi bulunuyor ve bunlara av görevlerini oluşturan boss tipi canavarlar eşlik ediyor. Ayrıca Final Fantasy evreninin en büyük gücü olarak kabul edebileceğimiz, “summon” kategorisindeki varlıkların da her bölgede keşfedilmeyi bekleyen üç mabedi bulunmakta.
Bunları bulmanız iki açıdan çok önemli. Summon büyülerini kullanmak için ihtiyacınız olan materilar boss dövüşleriyle aktif oluyor. Kazanması oldukça zor olan bu savaşlar her mabet keşfi ile bu savaşta avantaj elde ediyorsunuz. İkinci ve daha önemli olan faydası ise her mabet keşfi ile materia daha da kuvvetleniyor ve yeni özellikler kazanıyor. Bu arada düşmanları assess komutu ile incelemenizi sağlayan materianın da önemini vurgulamak isterim. Her karşılaştığınız canavarı assess komutu ile taramanız ve Chadley’nin veritabanına kaydetmeniz size yeni ve güçlü materia ödüllerinin kapısını açıyor.
Seviye atlayan oynanış
Final Fantasy VII Rebirth, tıpkı Remake’te olduğu gibi 97’ yapımı atasının tur tabanlı mekaniklerini aksiyon yapısıyla ilginç bir şekilde harmanlamış ve işleri Remake’in bir adım ötesine taşımayı başarmıştı.
Temelleri hatırlayalım:
Savaşlarda aktif olarak kontrol edebileceğimiz bir lider karakter var ve dpad ile istediğimiz an savaştaki diğer karakterlerin kontrolünü alabiliyoruz. Yönettiğimiz karakteri serbestçe hareket ettirebiliyor ve saldırabiliyoruz. Her karakterin kendine has mekanikleri olsa da kabaca Y tuşu ile seri saldırı, X ile de karaktere özel bir ara komut veriyoruz (örneğin Cloud’un punisher moduna geçişi, ya da Yuffie’nin shuriken fırlatması gibi). ATB barımız artık iki ve gerekli koşullar sağlandığında üç dilime ayrılmış durumda. Her karakterin açılışta iki bar dilimi bulunmakta. Savaşlarda saldırı yaptıkça ATB bar dilimleri doluyor. Özel saldırılarımızı, büyülerimizi ise bu dilimleri harcayarak yapabiliyoruz. Teknikler sadece ATB barı tüketirken (türüne göre bir ya da iki dilim) büyüler ise ATB + MP (magic points) değerlerimizi kullanıyor.
Rebirth ile savaşlara yeni bir sinerji mekaniği de dahil oluyor. ATB barımızın hemen altına yerleştirilmiş olan sinerji barımız beş dilimden oluşuyor. Adından da anlaşılabileceği üzere sinerji komutlarını kullanabilmemiz için iki karaktere ihtiyacımız var. Bu komutları da yine oyuna yeni eklenmiş bir sistem olan Folio üzerinden yetenek puanı harcayarak aktif ediyoruz. Savunma tuşu olan RB’ye bastığımızda aktif kullanılabilen basit sinerji saldırılarının yanısıra iki karakterin de sinerji barını harcayarak yapabildiğiniz, limit break tadında ve ek bonusları devreye sokan havalı sinerji komboları var. Örneğin Cloud ve Tifa’nın hem iyi hasar veren hem de bir süre MP kullanımını sıfırlayan sinerji saldırısı savaşlarda çokça yakamı kurtardı. Garddan yapılan sinerji saldırıları da önceki oyunda yaşadığım bazı kısır döngülere çözüm oldu. Tamamı yakın dövüş yeteneklerine sahip olan bir grupla uçan düşmanlara karşı savaşırken sinerji saldırısıyla karakterimi havaya savurup kombo başlatabilmeme sağlayan yeni sinerji saldırısını örnek olarak verebilirim. Belirli sinerji hareketleri ayrıca oyunun en ağır hasar veren limit break saldırılarının daha da güçlü olan ikinci seviyelerini aktif ediyor. Özetle savaş sistemi hayli derinleştirilmiş ve özelleştirmeye açık hale gelmiş.
Teknik mevzular: Beklentileri doğru kurguladığımız sürece her şey yolunda
2020 yapımı Final Fantasy VII Remake, PlayStation 4 platformu ve takibinde PlayStation 5’e özel güncellenmiş bir sürümle piyasaya çıkmıştı. Rebirth ise PlayStation 4’ü tamamen terk ederek sadece PlayStation 5 platformunda boy göstermişti. Bunda ana neden teknik açıdan oldukça talepkar bir oyun olmasıydı. Öyle ki oyun bu platformda bile uzun süre teknik açıdan oyuncuları yüzde yüz tatmin eden bir performans göstermemişti. Özellikle kare sayısını yüksek tutan modda çözünürlük oldukça düşüktü. Oyunu çıkış dönemi beğenerek oynasam da teknik tarafta nefes almamı sağlayan şey PlayStation 5 Pro’nun çıkışı ardından gelen Versatility grafik modu olmuştu. Oyun nihayet bu konsol ile kabul edilebilir bir çözünürlük ve kare hızı kombinasyonunu sunmayı başarmıştı.
Final Fantasy VII Rebirth Switch 2 cephesinde ise Remake’te olduğu gibi PlayStation 5 ayarında görseller ve makul bir performansa odaklanmış. Dock modunda oyun 540 ile 1080p arasında çözünürlük değerlerine ulaşıyor ve DLSS yardımı ile çıkış 1080p’de sabitleniyor. Bu değer pek yüksek sayılmasa da PlayStation 5’teki dip çözünülürlük değerleri ile kıyaslandığında daha keskin bir görüntü veriyor diyebiliriz. Handheld tarafında ise durum biraz daha karışık, ancak anlaşılabilir: Sahne yoğunluğuna göre 380p ile 756p arası çözünürlükte renderlanan görseller DLSS ile 576p’de sabit tutuluyor. TV modundaki gibi en üst çözünürlüğe sabitlenmemesi başta ilginç gelse de şarj süresi, seçilmiş sabit çözünürlüğün dahili ekran için yeterli olması gibi faktörler devreye girince neden böyle bir tercih yapıldığını anlamamızı sağlıyor. Saniye başı kare sayısı ise tıpkı FF VII Remake’te olduğu gibi 30’a kilitli.
Bu bağlamda Final Fantasy VII Rebirth Switch 2 sürümüne yaklaşırken beklentiyi doğru ayarlamak gerekiyor. Bu sürüm, en keskin görüntüyü ya da en yüksek görsel kaliteyi sunma iddiasında değil. Onun yerine oyunu taşınabilir yapıya uyarlarken temel deneyimi mümkün olduğunca korumaya odaklanıyor. Oyunu kabul görür düzeyde bir performans ile mobil bir cihazda oynamak isteyenlere Switch 2 sürümünü rahatlıkla önerebilirim. Switch 2 sürümü, “en iyi teknik sürüm” değil. Ancak “en esnek oynanış şekli” olabilir. Rebirth gibi devasa bir RPG için bu esneklik hiç küçümsenecek bir şey değil. Her halükarda oyunun demosunu indirip son kararı kendiniz verebilirsiniz.
Teknik tarafta yapabileceğim tek haklı eleştiri kayıt transferi hakkında olabilir. Oyuna 2024 yılında 100 saat civarı zaman ayırmış, kritik olduğunu düşündüğüm bölümlerde kayıt dosyaları oluşturmuştum ve bu kayıtlara Switch tarafında ulaşabilmeyi çok ama çok isterdim. İnceleme için ana senaryo odaklı ilerlemiş olsam da özellikle PS5’te kastığım mini oyunlar ve bazı challenge’lara bir kez daha Switch 2’de uğraşacağımı hiç düşünmüyorum ve eminim Switch sürümünün hitap ettiği oyuncu kitlesinin büyük bir kısmı da geçtiğimiz yıllarda oyunu mutlaka başka platformlarda deneyim etmiştir.
Nintendo ve PlayStation arasında doğrudan kayıt transferi mümkün olmasa da firmalar kendi sunucuları üzerinden farklı sistemlere kayıt taşımanıza olanak tanıyor. Mesela Ubisoft’un Prince of Persia: The Lost Crown oyununu hem Switch hem de PlayStation tarafında kayıt taşımanızı sağlıyor. Cyberpunk 2077, Hades gibi oyunlar da aynı şekilde kayıtlarınızı diğer sistemlere götürebileceğiniz diğer örnekler. Square Enix’in de bu konuda bir avantaj sunmasını çok beklerdim, zira ilk bölüm 6 senelik, Rebirth de 2 senelik. Oyunu başka sistemlerde almış oyuncular için kayıt transferi çok motive edici olurdu, özellikle de yarıda bırakan oyuncular için böyle bir oyunu taşınabilir şekilde kaldıkları yerden devam ettirme seçeneği sunulması Switch 2 sürümünü çok daha anlamlı kılabilirdi.
Sonuç
Final Fantasy VII Rebirth, Switch 2’de teknik olarak bazı tavizler verse de ruhunu kaybetmeyen başarılı bir port olarak öne çıkıyor. Özellikle çözünürlük tarafında daha güçlü platformların gerisinde kalıyor, ancak taşınabilir oynanış avantajı bu farkı büyük ölçüde dengeliyor. Oyunun devasa dünyası, güçlü karakterleri, başarılı savaş sistemi ve unutulmaz müzikleri Switch 2’de de etkisini koruyor. Final Fantasy VII Rebirth, Nintendo Switch 2 sahipleri için yalnızca etkileyici bir teknik uyarlama değil, aynı zamanda konsolun büyük ölçekli üçüncü parti oyunlar konusunda neler yapabileceğini gösteren önemli örneklerden biri.
İncelemeyi sonlandırırken üçlemenin son bölümü Revelation’ın Switch 2 sürümünün diğer sürümlerle aynı anda çıkacağının müjdesini de vereyim.
İlgili haber: Final Fantasy VII Revelation resmen duyuruldu
