The Adventures of Elliot: The Millennium Tales inceleme – Bin yıla yayılan bir yolculuk

The Adventures of Elliot: The Millennium Tales, canavar kabilelerinin hakimiyet kurduğu Philabieldia kıtasında geçiyor. Kıtanın tarihi ise insanlığın gelişimini ve yaşadığı büyük yıkımları temsil eden farklı çağlara ayrılıyor. Yazılı tarihten öncesine uzanan Efsaneler Çağı (Age of Myth) hakkında çok az şey bilinirken, Filizlenme Çağı’nda (Age of Budding) insanlar canavar kabilelerine karşı koyabilmek için büyü kullanmayı öğreniyor. Bunu takip eden Büyü Çağı (Age of Magic), insan medeniyetinin gelişip zirveye ulaştığı ancak ardından çöküşe geçtiği bir dönem olarak öne çıkıyor. Yaşanan yıkımın ardından başlayan Yeniden Yapılanma Çağı’nda (Age of Reconstruction), Kahraman Kral olarak anılan bir lider hayatta kalan insanları bir araya getirerek Huther Krallığı’nı kuruyor.

Oyunun günümüzdeki olayları ise Muhafaza Çağı (Age of Safekeeping) içerisinde yaşanıyor. İnsanlığın son güvenli bölgesi hâline gelen Huther Krallığı, Prenses Heuria’nın sürdürdüğü güçlü bir büyü bariyeri sayesinde dışarıdaki tehditlerden korunuyor. Hikâyenin merkezinde krallığın maceracılarından Elliot bulunuyor. Huther’ın koruyucu duvarlarının dışında yeni keşfedilen gizemli kalıntıları araştırmakla görevlendirilen Elliot ile yollara düşüyoruz. Başlangıçta sıradan bir araştırma görevi gibi görünen bu yolculuk, Elliot’ın geçmiş ile bugünü birbirine bağlayan Zaman Geçidi (Doorway of Time) adlı gizemli bir eser bulmasıyla tamamen farklı bir hâl alıyor. Böylece macera yalnızca Philabieldia’nın farklı bölgelerine değil, kıtanın binlerce yıla yayılan tarihine de uzanıyor. Elliot ve Zaman Geçidi keşfinden sonra tanıştığı peri Faie, insanlığın yaşadığı yükseliş ve çöküş dönemlerinin izini sürerken günümüzdeki dünyanın ardında yatan gerçeklerle yüzleşmek zorunda kalıyor.

Bir yerlerden tanıdık geliyor gibi?

The Adventures of Elliot: The Millennium Tales inceleme yazımı hazırlarken kafamda en çok tarttığım bölüm Nintendo’nun efsanevi serisi Legend of Zelda’dan esinlendiği sayısız unsuru nasıl kaleme alacağım oldu. Oyun ilk bakışta tam bir Zelda klonu gibi görünüyor, paralellikler çok fazla. En belirgin örneklerinden biri olan sağlık sistemi Zelda ile birebir aynı. Zelda’daki kalpler yerine kırmızı damla ikonları halinde resmedilmiş sağlığımız dört damla parçası birleştirince (sayı Zelda ile aynı) ekstra kalıcı bir sağlık birimi kazanmamızı sağlıyor. Peşimizde bizi takip eden peri yoldaşımız yine ikonik bir Zelda unsuru. Aynı anda iki aktif eşya kuşanma detayı retro Zelda’larda sıkça karşımıza çıkıyordu. Bomba ile patlayan platformlar, zindan yapıları gibi çok fazla detay yine Zelda oyunlarından esinlenme. 

Yine de Sezar’ın hakkı Sezar’a, yapımın ilk bakışta klasik The Legend of Zelda oyunlarından ve Square Enix’in 16-bit dönemindeki rol yapma oyunlarından izler taşıdığı açıkça görülse de Adventures of Elliot yedi farklı silah türü, Magicite sistemi, Faie’nin keşif ve çatışmalardaki rolü ve zamanlar arasında ilerleyen hikâyesi ile oyunun kendisine ait bir kimlik oluşturmaya çalışmasını sağlıyor. Bunlara da bir sonraki kısımda detaylı değineceğim.

Mücadelenin yedi formu

The Adventures of Elliot: The Millennium Tales, sıra tabanlı sistem yerine tamamen gerçek zamanlı çatışmalara dayanan bir aksiyon-RPG yapısı sunuyor. Elliot yolculuğu boyunca kılıç, yay ve zincirli orak gibi yakın ya da uzak mesafeye yönelik toplam yedi farklı silah türünü kullanabiliyor. Her silahın standart saldırısının yanında tuşa basılı tutularak gerçekleştirilen güçlü bir saldırısı bulunuyor. Böylece silahlar yalnızca hasar değerleriyle değil, saldırı menzilleri, hızları ve özel işlevleriyle de birbirinden ayrılıyor. Silahların büyük bölümü bir, iki ve üç yıldızlı kademelere sahip. Daha yüksek yıldız seviyesine ulaşan silahlar yalnızca daha fazla hasar vermekle kalmıyor, temel özelliklerini de daha etkili biçimde kullanabiliyor. Bazı silahlar yan görevlerden bazıları da zindanlardan bulunabiliyor. Elinizdeki silahın daha iyisini bulursanız otomatik olarak en güçlü versiyonu kuşanıyorsunuz.

Elliot aynı anda iki silah kuşanabildiği için oyun, farklı seçenekler arasında hızlı geçiş yapılmasına da imkan tanıyor. Kılıç yakın mesafede güvenilir ve dengeli bir seçenek sunarken, yay tehlikeli düşmanlara yaklaşmadan hasar vermeyi kolaylaştırıyor. Zincirli orak ise yalnızca saldırı amacıyla değil, bazı düşmanları veya çevredeki nesneleri kendimize doğru çekmek için de kullanılabiliyor. Böylece silahlar çatışmaların yanında keşif ve bulmaca bölümlerinin de bir parçasına dönüşüyor.

Silahlara detaylı bakarsak;

Kılıç, Elliot’ın sahip olduğu en temel ve güvenilir yakın dövüş seçeneği. Hızlı saldırıları sayesinde standart düşmanlara karşı oldukça etkili olan silah, yakın mesafede arka arkaya darbeler indirmeyi kolaylaştırıyor. Güçlü saldırısı ise düz bir hat üzerinde ilerleyen enerji dalgası göndererek kılıcın normalde sınırlı olan menzilini geçici olarak genişletiyor. Kullanımı kolay ve dengeli yapısı nedeniyle kılıç, özellikle oyunun ilk bölümlerinde hemen her durum için güvenli bir tercih oluşturuyor.

Mızrak, kılıca kıyasla daha uzun bir saldırı menzili sunuyor. Düşmanlara fazla yaklaşmadan art arda saplama saldırıları gerçekleştirebilmek, özellikle doğrudan temasın riskli olduğu karşılaşmalarda önemli bir avantaj sağlıyor. Silahın daha yüksek yıldızlı sürümleri, dayanıklı düşmanlara karşı etkili delici hasarıyla öne çıkıyor. Dar bir alana yoğunlaşan saldırıları nedeniyle kalabalık gruplar karşısında daha sınırlı kalsa da tek bir hedefe odaklanılan mücadelelerde oldukça kullanışlı.

Çekiç ise hızdan vazgeçerek yüksek hasara yönelen oyunculara hitap ediyor. Ağır ve yavaş saldırıları, rakiplere kısa sürede büyük miktarda hasar verebildiği gibi düşmanların kalkanlarını kırmak için de kullanılabiliyor. Bununla birlikte uzun saldırı animasyonları, darbelerin doğru zamanda yapılmasını gerekli hâle getiriyor. Gelişigüzel kullanılan çekiç saldırıları Elliot’ı savunmasız bırakabilirken, düşmanların açıklarını doğru değerlendirmek oldukça tatmin edici sonuçlar ortaya çıkarıyor.

Oyunun en eğlenceli seçeneklerinden biri olan zincirli orak, hem kalabalık düşman gruplarını kontrol etmek hem de rakiplerle aradaki mesafeyi kapatmak için kullanılabiliyor. Silahın dairesel saldırısı Elliot’ın etrafındaki düşmanlara 360 derece hasar vererek kuşatıldığı anlarda önemli bir çıkış yolu sağlıyor. Güçlü saldırı ise ileriye doğru uzanarak hedefleri Elliot’a çekiyor. Böylece düşmanları yakına getirdikten sonra hızlı saldırılarla devam etmek mümkün oluyor. Zincirli orağın bu yapısı, onu yalnızca yüksek hasar veren bir silah olmaktan çıkararak savaş alanını kontrol etmeye yarayan bir araca dönüştürüyor.

Yay, uzaktan mücadele etmek isteyen oyuncular için en güvenli seçeneklerden biri. Yaklaşması tehlikeli olan düşmanları mesafeyi koruyarak zayıflatmak veya erişilmesi güç hedefleri vurmak için kullanılabiliyor. Yakın dövüş silahlarının daha hareketli yapısına kıyasla daha kontrollü bir oynanış sunan yay, özellikle belirli saldırılardan uzak durmayı gerektiren düşmanlara ve boss mücadelelerine karşı değer kazanıyor. 

Bumerang da menzilli bir silah olsa da çalışma biçimi sayesinde yaydan ayrılıyor. Fırlatıldıktan sonra Elliot’a geri dönen bumerang, hem gidiş hem de dönüş yolunda düşmanlara hasar verebiliyor. Oyuncunun doğru konum alması hâlinde aynı hedefi tek atışla iki kez vurmak mümkün. Aynı zamanda birden fazla düşmanı aynı hat üzerinde yakalayabilmesi, bumerangı kalabalık gruplara karşı kullanışlı bir destek silahı hâline getiriyor.

Bomba ise diğer altı seçenekten biraz daha farklı çalışıyor. Standart silah geliştirme kademelerine sahip olmayan bombalar, doğrudan yüksek patlayıcı hasar vermek amacıyla kullanılan bağımsız bir yardımcı ekipman niteliğinde. Düşman gruplarının ortasına fırlatıldığında geniş bir alanı etkileyebiliyor, boss karşılaşmalarında ise kısa süre içinde yüksek hasar vermeyi kolaylaştırıyor. Sınırlı ve duruma bağlı kullanım biçimi nedeniyle temel bir silahın yerini tutmasa da doğru anlarda mücadelelerin seyrini değiştirebiliyor.

Magicite sistemi

Silahların temel özellikleri, yolculuk boyunca elde edilen Magicite parçalarıyla geliştirilebiliyor. Farklı Magicite kombinasyonları saldırı gücü, kullanım biçimi veya silahın sağladığı ek etkiler üzerinde değişiklik yaparak oyuncuya kendi savaş tarzını oluşturma fırsatı veriyor. Bu sistem ilk bakışta oldukça sade görünse de ilerleyen bölümlerde bulunan yeni parçalarla birlikte daha fazla deneme yapmaya teşvik ediyor. Oyuncu ister doğrudan hasarı artıran bir yapı kurabiliyor, ister silahların belirli özelliklerini güçlendirerek daha kontrollü bir oynanış benimseyebiliyor. Dolayısıyla karakter gelişimi yalnızca daha güçlü ekipman bulmaktan ibaret kalmıyor; kullanılan silahlarla Magicite parçaları arasında uyumlu bir kombinasyon oluşturmak da ilerleyişin önemli bir kısmını meydana getiriyor.

Her silahın kendine özel bir Magicite çantası var ve taşları bu çantalara yerleştirerek özelliklerini aktif hâle getiriyoruz. Her taşın kendine has bir yükü var ve çanta kapasitemiz kadar istediğimiz taşı yükleyebiliyoruz. Çanta kapasitemiz yükseltilebiliyor ve bu sayede daha fazla taş kullanabiliyoruz. 

Magicite’lar oyunda karşınıza çıkan sandıklardan bulunabilse de kataloğunuzu geliştirmek için başvuracağınız ana yöntem düşmanlardan çıkan beyaz taşları kullanmak. Bunları şehirdeki tüccara vererek her beş tanesi için bir tane rastgele magicite elde ediyorsunuz. Silahlarda olduğu gibi magicite’ların da yıldızlarla belirlenen güç seviyeleri var. Beyaz taşlarla magicite oluşturdukça daha kaliteli versiyonları elde etme şansınız yükseliyor. 

Peri tozu

Elliot’ın yanında bulunan Faie de yalnızca hikâyeye eşlik eden bir karakter olarak kalmıyor. Peri büyüsü, hem çatışmalarda hem de çevreyle etkileşime girilen bölümlerde Elliot’a destek sağlıyor. Silahlar, Magicite sistemi ve Faie’nin yetenekleri bir araya geldiğinde oyun, ilk bakışta basit görünen yapısının altında oldukça esnek bir oynanış sunuyor. 

Peri büyüleri düşmanı veya objeleri ateşe verme, rüzgarla hızlı hareket etme, teleport gibi çeşitli formlarda karşınıza çıkıyor. Bunları haritada bulacağınız tapınaklara girerek keşfediyor ve küçük bir test bölümü sonrasında kalıcı olarak elde ediyorsunuz. 

Perimiz öykü boyunca çeşitli replikler ve tepkileriyle Elliot’a yoldaşlık ediyor ama hiçbir zaman Zelda’nın Navi’si gibi sinir bozucu olmuyor, aksine verdiği tepkiler çok doğal ve oyuncuya yol gösterici. Özellikle yan görevler ve henüz çözülemeyecek bulmacalara sahip zindanlarda bize verdiği minik fikirler ile Faie boşa zaman harcamamı birkaç kez engellemeyi başardı. Oyun da retro yapısına karşın geneliyle oldukça temiz bir sunuma ve oyuncunun elini tutmayan ama zamanını da boşa harcatmayacak nitelikte yol gösterici bir yapıya sahip.

Son olarak çok minik ama tatlı bir detay olarak perinin kontrolünü ikinci oyuncu devralabiliyor. Aynı hanede beraber oynanabilen oyunların iyice azaldığı bir dönemde hoş bir düşünce olmuş.

Teknik analiz

The Adventures of Elliot: The Millinium Tales inceleme yazımızı PlayStation 5 platformunda elde ettiğimiz deneyimlerle kaleme aldım. Ancak ondan önce oyunun Switch 2 demosunu oynamış ve 3-4 saat kadar zaman geçirmiştim. Malum, bazı oyunlar her platformda aynı performansı vermiyor ama bu durum Elliot için kesinlikle geçerli değil. Bunu da oyunun HD-2D sanat tarzına borçluyuz.

Square Enix’in geliştirdiği bu formül 16 bit karakter sprite’ları ve yine 16 bit dönemin estetiğine göre tasarlanmış üç boyutlu arkaplanları hoş bir şekilde harmanlıyor. Kuvvetli bir nostaljinin yanısıra minimalist yapı sayesinde sistemler üzerindeki yük de hafif oluyor. Haliyle oyun çıktığı tüm sistemlerde saniye başı 60 kare değerini kolaylıkla yakalayabilmiş. PlayStation 5’te 4K çözünürlükte çalışan oyun Switch 2’de ise 1080p çözünürlükte çalışıyor. Kısaca TV’de oynamak isteyenler için PlayStation 5, mobil şekilde oynamayı planlayanlar için de Switch 2 sürümünü önerebilirim. 

Bu arada işin müzik tarafını es geçmemek lazım. Oyunun henüz ana menüsünde bile çakılı kalmamı sağlayacak kadar sağlam bir soundtrack var ve işin en ilgi çekici tarafı ise bestekarlar sektörde henüz çok yeni sayılan iki isim: Yuta Moritani ve Tomohiro Nakamachi. İkili o kadar iyi iş çıkarmış ki ilk etapta parçalarda Square Enix’in emektarlarından Yasunoro Nishiki’nin (Octopath Traveller serisi, Kingdom Hearts III, Granblue Versus) imzası var sandım. Bestelerin yapısı, kullanılan enstrümanlar Square Enix’in yakın dönem RPG oyunlarının imza yapısına o kadar yakın ki bestekar değişimini (iyi anlamda) fark etmedim. Umarım gelecek projelerde de aynı kaliteyle karşımıza çıkarlar; yolları açık olsun. 

Kapanış

The Adventures of Elliot: The Millinium Tales, ilk etapta bir retro-Zelda klonu gibi görünen ama çeşitli açılardan kendi kimliğini de oturtmayı başarmış bir yapım olarak karşımıza çıkıyor. Zengin bir karakter kadrosuna sahip hikayesi, hoş parçaları, eğlenceli oynanış mekanikleri ve tam dört çağa yayılmış, bolca zindan ve keşfedilmeyi bekleyen gizler içeren dünyasıyla aksiyon-rol yapma türünde oyunları seven oyuncular için keyifli bir tercih olacaktır. 

The post The Adventures of Elliot: The Millennium Tales inceleme appeared first on Başlat Tuşu.