Vault 15; Yeni Kaliforniya‘nın ortasına kurulmuş, diğer sığınaklar gibi Vault-Tec tarafından sosyal deney amacıyla kullanılan bir başka sığınaktı. Fallout İncili‘ne göre bu sığınağın amacı 50 sene boyunca birbirine tamamen zıt ideoloji ve kültürlerdeki insanları bir arada toplayıp, kapatmaktı. Bu insanlar bir şekilde aralarında çoğaldılar fakat kutuplaşmalar da bir o kadar arttı. Birbirleriyle olan bu ayrışma onları 4 gruba böldü ve 2141 yılının bahar aylarında bu 4 grup cesurca sığınaktan ayrılıp Wasteland‘e dağıldı. Bu gruplardan üçü, başıboş gezen yağmacı çetelerden oluşan; Jackals, Vipers ve Khans olarak kendilerini adlandırdılar. Diğer dördüncü grup ise, Vault 15’in yalnızca birkaç mil batısındaki, Shady Sands adında eski bir yerleşim bölgesine yerleştiler.
Diğer üç çete grubu yıllarca birbirlerini ve köyü taciz edip durdu.

20 yıl içerisinde, Shady Sands küçük, kendi halinde bir yerleşim yeri olmaktan çıkıp, hızlı gelişen, kendi ekinlerini ekip, yetiştirdikleri brahminleri (birden fazla kafalı inek) güden ve kendi kendini idare eden bir kasaba haline geldi. 2161 yılında kendilerine lider olarak gördükleri Aradesh, 2186 yılında Shady Sands ve çevre bölgelerin ismini Yeni Kaliforniya Cumhuriyeti (NCR) olarak belirledi ve kasaba sakinleri tarafından NCR’ın ilk başkanı olarak seçildi. Eski köy olan Shady Sands artık ticarete başlamış, NCR’a katılan diğer komşu eyaletleri olan Los Angeles, Maxson, The Hub ve Dayglow arasında ipek yolu oluşturmuştu.

Kıyamet sonrası standartlarına kıyasla, Yeni Kaliforniya Cumhuriyeti, kusursuz ve başarılı ekonominin örneği haline geldi. Etik ve doğru politikasıyla, vatandaşlık haklarıyla, hukuk kanunlarıyla, makul oranda fiziksel güvenlik önlemleriyle NCR, dört dörtlük bir ülke olma yolunda ilerliyordu. 2274 yılında NCR gözcüleri keşife çıktığında New Vegas’ı farkettiler. Aynı zamanda New Vegas Strip’de yaşayan bir kişi, bu durumu medeniyetin geri dönüş olarak düşünüp, yeniden harekete geçirmeye karar verir. Bu kişi; RobCo Endüstrileri şirketinin kurucusu Robert Edwin House, halk arasında bilinen ismiyle Mr. House‘un ta kendisidir.

Nükleer savaştan çok uzun zaman geçtiği için hatırlamayanlara hatırlatmak maksadıyla RobCo Endüstrileri, Pip-Boy, Stealth Boy, Sentry Bot ve Liberty Prime gibi ileri teknoloji ürünleri üreten firmadır. Aynı zamanda Poseidon Enerji’nin rakibi olan firma Wasteland’de faaliyetini kısmen sürdürmektedir.

Mr. House Securitron adını verdiği güvenlik robotlarıyla Hoover Dam’de yaşayan kabileleri başka yerlere gönderdi ve bölgeyi robotlarla güvenli hale getirdi. En başta Mr.House’un rezervlerini kullanan kabilelere, RobCo 2060-B adlı akıllı robotlarını gönderip kabile liderleri ile yardımları karşılığında anlaşmaya varmaya çalıştı. Bazı kabileler karşı çıktı ama en büyüklerinden ve güçlülerinden 3 tanesi, Mr. House’un yanında olup, destek vermeyi tercih etti. Bunlar, Omertas, Chairmen ve White Glove Society kabileleriydi. Mr. House, kabilelere artık aile olarak hitap etmeyi tercih edip, minnettarlığını göstermek adına onlara Gomorrah, Tops ve Ultra-Luxe kumarhanelerinin yönetimini verdi. New Vegas artık eski günlerini aratmıyor, Wasteland’in aksine huzurlu, güvenli ve eğlenceli bir ortam sunmaya başlamıştı. 3 aile birbirleri arasında her daim nefret edip, çatışma içerisinde olmasına rağmen, Mr.House’dan korktukları için bu nefreti hiç eyleme dökmeye niyetli olmadılar.

New Vegas’ın güvenli ortamının yanında, kendi suyunu ve elektriğini üretip ve yalnızca bu üretimin en fazla %5’ini kullanıyor ve ücret almadan dağıtmayı tercih ediyordu. Bu durum, Vegas Strip’e geldiklerinde, NCR ordusu için büyük süpriz oldu. Çünkü New Vegas’ın çevresinin bu denli güvenli hale getirilip, güvenlik ekipleriyle korunaklı bir bölge olması şaşırtıcıydı. New Vegas Strip ile bitişik komşu olan Hoover Dam’in kontrolü NCR birliklerindeydi ve NCR, Strip’in kontrolünü de istiyordu. Mr. House ile sürekli anlaşmaya varılmaya uğraşılıyordu.

Fakat, New Vegas yalnızca NCR’ın dikkatini değil, Caesar’ın Lejyonları adı altında, kölelerden oluşan, otokratik, aşırı gerici, totaliter bir toplumun da dikkatini çekti. Hoover Dam, Caesar için stratejik anlamda çok önemliydi. Çünkü Hoover Dam, Caesar için stratejik olarak varlıklarını daha ön plana çıkartacak bir yer ve nehirle kesişmesi de Lejyonlar için büyük avantaj oluşturacaktı. Eğer nehri alırlarsa New Vegas da Caesar’ın olacak ve adını New Rome diye adlandıracaktı. Caesar, hiç vakit kaybetmeden saldırı emrini verdi.

Caesar büyük bir orduyla Hoover Dam’e saldırıya geçti. NCR’ın bu saldırıdan son anda haberi oldu ve çok hızlı taktik hazırlayarak, Caesar’ın Lejyonlarını Hoover Dam Barajında karşıladı. Fakat lejyonlar hem çok güçlü, hem de sayıca üstündü. NCR barajın üstünde etkin bir savunma sağlayamayınca geri çekildi ve Lejyonları keskin nişancılarla uzaktan avlamaya başladı ama Lejyonların sayısı bitmiyor ve korkusuzca geliyordu. Birebir savaşta lejyonların karşısında duramayacağını anlayan NCR taktik değiştirerek Boulder şehrinin en gerilerine kadar çekildi.

Galibiyet sevinciyle NCR’ı kovalayan lejyonlar da şehrin içlerine kadar girdiler. Ancak NCR’ın istediği de tam olarak buydu. Tuzaklarla donattıkları şehri lejyonlar içerdeyken havayı uçurdular. Çok az sayıda kalan lejyonlar geri çekilmek zorunda kaldı ve böylelikle Birinci Hoover Dam Savaşı NCR’ın galibiyetiyle sonuçlandı. Yenilgiyi hazmedemeyen Caesar, başarısızlığa uğrayan bütün komutanlarını, ordu komutanı Legate ile birlikte öldürdü. Fakat Legate’nin bu katliamdan ağır yanıklarla kurtulduğu söylenir ve bölge halkı tarafından Burning Man (Yanan adam) adıyla efsane haline gelmiştir.

Savaşın sonunda NCR, Mr.House ile yeni bir anlaşmaya giderek, küçük de olsa New Vegas Strip’in güvenliğine ortak oldu. NCR birliklerinin etrafta olması Mr.House’un bir yönden hoşuna gidiyordu, çünkü NCR, Vegas Strip’e peşinden daha fazla müşteri getirdi. New Vegas Strip’teki tüm bu gelişmeler Mojave Wasteland’de duyuldu ve eğlence arayanların uğrak yeri haline geldi.

Bütün bu eğlence ve güvenliğe rağmen NCR, Lejyonlar tarafından yeniden bir saldırı geleceğine emindi ve bekledikleri de oldu. Birinci Hoover Dam Savaşı’ndan 4 yıl sonra, 2281 yılında Caesar’ın Lejyonları daha büyük bir orduyla Hoover Dam’e yeniden akın başlattı.

Bu haftaki Fallout Tarihi yazımızın sonuna geldik. NCR, uzun zamandır Wasteland’de görülmemiş bir politika anlayışı ile git gide sınırlarını genişletirken, 2277 yılında çıkan Birinci Hoover Dam Savaşı’nda NCR, Lejyonlara ağır kayıplar verdirmiş fakat Lejyonlar, çok hızlı bir şekilde toparlanarak 2281 yılında yeniden saldırıya geçmişti. Bir sonraki bölümümüzde Caesar’ın Lejyonları’nı daha ayrıntılı işleyeceğiz ve İkinci Hoover Dam Savaşı’na tanık olacağız. Takip etmeye devam edin…

Fallout Tarihi ve Dünyası yazı dizimizin şu ana kadar yayınlanmış bölümleri:
Bölüm 1: Savaşa Dair
Bölüm 2: Sığınaklar
Bölüm 3: Süper Mutantlar
Bölüm 4: Brotherhood of Steel
Bölüm 5: Brotherhood of Steel 2
Bölüm 6: Enclave
Bölüm 7: Enclave ve Brotherhood Savaşı

The post Fallout Tarihi ve Dünyası Bölüm 8: NCR, Mr.House ve Hoover Dam Savaşı appeared first on Başlat Tuşu.

Savaş kimin haklı olduğuna değil, yalnızca kimin hayatta olduğuna karar verir.

-Bertrand Russell

Yıl 2277; Brotherhood ile Enclave arasındaki çatışmalar patlak verdi…

2255 yılında Brotherhood, Kolombiya Eyaletine yeni geldiğinde, Enclave’in 16 sene önce bu bölgeye yerleştiğinden habersizdi. Enclave, Brotherhood’un Kaliforniya kanadı ve New California Republic (Yeni Kaliforniya Cumhuriyeti) ile girdiği savaştan yenilgiyle çıkınca, Kuzgun Kayalığı’nda bulunan Amerika’nın savaş öncesi kullandığı askeri bölgeye çekilmişti. Owyn Lyons liderliğindeki Brotherhood, Enclave’in yeniden yapılanmasından bihaber, bölgedeki super mutantlarla savaşmaya başladı.

Biz olmadan insanlık muhakkak helak olacaktır

-Brotherhood of Steel

2257 yılında Enclave, Brotherhood’a karşı propoganda kampanyası düzenlemeye başladı. Artık Başkan John Henry Eden’in emrinde olan Enclave, gizlice Kuzgun Kayalığı’nda araştırmalarını sürdürdü. 20 yıl boyunca Enclave ile Brotherhood arasında hiç bir çatışma yaşanmadı. Ta ki; 2277 yılında Enclave’in komutan subayı Albay Augustus Autumn, Jefferson Anıtına saldırıncaya kadar. Enclave birlikleri, Wasteland’i arındırmak amacıyla başlatılmış projelerin bir parçası olan Project Purity’i ele geçirdi. Albay Augustus, orada dönemin kahramanı Lone Wanderer (Fallout 3) olarak nam salmış kişinin babası ve Project Purity’nin kurucusu James dahil önüne gelen herkesi öldürdü. Lone Wanderer ve kurtulmayı başaran yalnızca birkaç kişi Pentagon’un harabelerinin üzerine kurulmuş olan Citadel’e kaçtı.

Ayrıca, Enclave devriyeleri, zamanında 2 lider arasındaki anlaşmazlıklar sebebiyle Brotherhood’dan ayrılan Brotherhood Paryaları’na da saldırı düzenledi. Aynı anda, Brotherhood Paryaları da Henry Casdin önderliğinde Enclave’e operasyon düzenledi fakat çok zayıf organize edildiği için başarısız oldu.

I am alpha and omega, the beginning and the end.

-Revelation 21:6
(Ben hem alfayım hem de omega, hem başlangıç, hem de son)

Enclave’in Jefferson Anıtında yeniden yapılanmasının ardından, Kolombiya Eyaleti’ndeki bir çok küçük kamp ve ileri karakolu zapt etmeye başladı. Enclave yıllarca süren sessizliğini bir çok kamp fethederek bozdu. Bu süre zarfında Vault 101’e dahi girmeyi denediler. Fakat Vault 101’in izolasyon şefi Alphonse Almodovar‘ın radyo konuşmalarından Enclave’in baskın düzenleyeceğini öğrenmesi üzerine, senelerdir değişmeyen şifre Alphonse’un kızı Amata Almodovar tarafından değiştirildi ve dışarıdan girişler tamamen engellendi.

Project Purity’deki su arıtma cihazını Enclave’in kendi planlarına göre aktif hale getirmek istemesinden rahatsız olan Brotherhood, üstün donanımlı savaş robotu Liberty Prime’ın desteğiyle birlikte, Anıt’ı almak için saldırı başlattı. Enclave öncelikle, ağır silahlarının ve toplarının hedeflerini Liberty Prime’a yöneltti. Prime, karşı cephe tarafından ağır yaylım ateşi altında kaldı. Fakat Prime’ın asıl oluşturulma amacı buydu. En ağır saldırılara dahi dayanması amaçlanmıştı. Enclave ağır silahlarının yanında, Prime’ı devirmek için Ventibirdleri de ön saflara çıkardı. Bir yandan ağır silahlar ateşlenirken, diğer yandan toplarla yaylım ateşine tutulup, ventibirdler ile de havadan saldırı düzenleniyordu. Prime’ın 100’e yakın darbe almış olmasına rağmen neredeyse hiç hasarı yoktu. Bununla da kalmayıp kafasına yerleştirilen lazer silahı ile ventibirdleri çok kolaylıkla avladı.

BETTER DEAD THAN RED!

-Liberty Prime
(Kızıl olacağına, ölü olsun)

Brotherhood, Arlington Anıt köprüsünün üstüne yerleştirdiği keskin nişancılarla uzaktan, rahatlıkla Enclave’i vuruyordu. Enclave’in ön safhalarını aşan Brotherhood, Liberty Prime’ın öncülüğünde Anıt meydanına ulaştı. Prime kafasındaki lazeri ve taktiksel nükleer patlayıcıları ile Enclave ordularını bozguna uğrattı. Liberty Prime, anıtın dışında kalarak, içeri girecek olan Brotherhood birliklerine ve Lone Wanderer’a uzaktan destek verdi. İçeride, anıtın en altından, kubbesine kadar çatışmalar devam etti. Diğer birlikler anıtın içini ve çevresini Enclave’den temizlerken, en yukarıdaki Kubbe’ye Gözcü Sarah Lyons ile birlikte Lone Wanderer ulaştı. Kubbeye ulaştığında onları Albay Autumn ve 2 koruması bekliyordu. Autumn’u ve 2 korumayı aşan Lyons ve Lone Wanderer, sonunda arıtma tesisinin kontrol odasına vardı.

Fakat onları çok büyük bir problem bekliyordu. Arıtma cihazını çalıştıracak sistemin içerisinde bulunan kontrol odası, ölümcül düzeyde radyasyon ile dolup taşıyordu. Lyons ile Lone Wanderer’ın burada kimin içeriye gireceğine karar verip sistemi çalıştırmaları gerekiyordu ve aldıkları karar ile tüm tesis aktif hale getirildi. Yüksek oranda radyasyona maruz kalan Lyons ve Lone Wanderer baygın halde kurtarılıp, tedavi edilmek için Citadel’e götürüldü.

Çatışmanın başlangıcından 2 hafta sonra, Brotherhood Wasteland’e arıtılmış, temiz suyu göndermeye başladı. Enclave, anıttaki yenilgisinden sonra Adams Hava Kuvvetleri Üssü’ne kadar geri çekildi. Fakat Brotherhood için savaş henüz bitmemişti ve Enclave askerlerini üsse kadar kovaladı. Artık, Enclave için son direnişlerdi ve elindeki tüm silahları çıkartarak, gitmeden önce mümkün olduğunca yanlarında Brotherhood paladini götürmeye niyetliydiler. Yoğun çatışmaların sonunda, Brotherhood üssü de zaptederek, tamamen yoketti ama savaşın sonucunda, Enclave’in yoğun bombardımanına dayanamayan Liberty Prime yenilgiye uğratıldı. Bu Brotherhood için alınmış çok büyük bir darbeydi. Savaş Brotherhood’un lehine sonuçlanmıştı fakat Liberty Prime düşmüştü. Enclave’den geriye kalan yalnızca birkaç kıdemli ihtiyar da Mojave Wasteland‘in batı kıyılarında, NCR bölgesinin sınırlarına yerleşti. Özellikle burayı seçmiş olmalarının sebebi ise, NCR’ın bölgede Caesar’ın Lejyonları tarafından ciddi oranda zayıf düşürülmesiydi.

Enclave zamanı gelinceye kadar bu bölgede saklanıp; yakalanıp işkencelere veya zulme maruz kalmamak için gözden ırak olmayı tercih ettiler. Savaş için tasarlayıp kullandıkları robot, ED-E‘ye mesaj yükleyerek, hala hayatta olduklarını diğer destekçilerine de haber vermek için Wasteland’e yolladılar.

Wasteland’deki savaş, nükleer savaştan sonra da tam hızıyla devam ederken, bir Fallout Tarihi ve Dünyası bölümünün de sonuna geldik. Enclave’in Wasteland topraklarından neredeyse kökü kazınmış, hayata zar zor tutunurken, diplerinde bir başka çatışma NCR ve Caesar’ın Lejyonları arasında devam ediyor. Bir sonraki bölümümüzde ise Yeni Kaliforniya Cumhuriyet’i, yani NCR’ı konu edeceğiz. Takipte kalın…

Fallout Tarihi ve Dünyası yazı dizimizin şu ana kadar yayınlanmış bölümleri:
Bölüm 1: Savaşa Dair
Bölüm 2: Sığınaklar
Bölüm 3: Süper Mutantlar
Bölüm 4: Brotherhood of Steel
Bölüm 5: Brotherhood of Steel 2
Bölüm 6: Enclave
Bölüm 7: Enclave ve Brotherhood Savaşı
Bölüm 8: NCR, Mr. House ve Hoover Dam Savaşı

The post Fallout Tarihi ve Dünyası Bölüm 7: Enclave ve Brotherhood Savaşı appeared first on Başlat Tuşu.

Rebuilding America’s Future Today!

Savaş öncesi Amerikan hükümeti üyelerinden beri gelen, gizemli, politik, bilimsel ve askeri bir organizasyon olan Enclave, hükümetin üst düzey görevlilerinden, askeriyenin elit üyelerinden ve bunun gibi önde gelen güçlü, devlet içerisinden sözü geçen kişiler tarafından kuruldu.

Büyük Savaş sonrası ayakta kalmayı başarmış sayılı organizasyondan birisi olan Enclave’in kökleri savaş öncesi Amerikan hükümetine ve askeriyesine dayanır. Tüm kurucu üyelerin ortak fikri, nükleer savaşın kaçınılmaz olduğu ve ülkenin çoğunluğunun savaştan sağ çıkamayacağı yönündeydi. Büyük Savaş’ın sonunda Amerika’nın önde gelen kişileri hayatta kalıp ve akabinde, ivedi ile komunizmi sonsuza kadar Amerika’dan silip, ülkeyi yeniden inşa etmeyi planladılar.

2073 yılında, doğal kaynakları elde etme yarışı, küresel boyutta zirveye ulaştı. Amerika, Pasifik Okyanusu’nu derinliklerinin dibinde gömülü kalmış ham petrolün dünyada bilinen son rezervini elde etti. Poseidon Oil, savaşın devam eden yılları içerisinde tüm dünyada petrol ağı kurarak dünyanın petrol tekeli haline geldi.

Savaşın korkutucu ve yıkıcı bir hal almaya başladığı 2077 yılının başlarında, gezegen nükleer yıkıma giderken, Birleşik Devletlerin Başkanı ve hükümetin çeşitli ileri gelen üyeleri, gizlice kıtanın çeşitli bölgelerindeki, halktan gizli tutulmuş güvenli bölgelere çekildi. Enclave’in bir çok üyesi bu bölgelerde birbirleriyle uzaktan iletişim kurmaya devam etti. Çin ile devam eden savaş sonrası varlığını sürdüreceği planlanmış olmasına rağmen, bombalar düşmeye başladığında Pasifik Okyanusu’ndaki Poseidon Petrol Rafinerisi’nin ana üssü ile olan bağlantılar koptu. Ana üssün yeni ve öncelikli hedefi, Birleşik Devletler’i geri alıp, kalkındırıp, tekrardan kurmak; akabinde komunizmi sonsuza kadar Amerika’dan silmek oldu. Dünya, Amerika ile birlikte nükleer savaşın ortasında kavrulurken, Birleşik Devletler’in başkanı ve Enclave’e dahil olan Amerikan hükümetinin geri kalan savaş öncesi üyeleri gizlendikleri yerleri korudular.

Vault-Tec! Geleceğinizi güven altına alır!

Bu süre zarfında sığınaklar, Birleşik Devletler tarafından destekleniyordu ve dolayısıyla kontrol tamamen yönetimin eli altındaydı. Açıkça, Büyük Savaş’ta kimin hayatta kalıp, kimin yıkımla birlikte yok olacağını yönetim belirleyecekti. Gizli saklı yürütülen Vault projesinin büyük bir bölümü amacının dışına sapmaya başladı.

Savaşın kızışmasıyla birlikte, Enclave üyeleri saklandıkları yerden hızlıca ayrılıp, gizlice rafineriye taşındı. Büyük Savaş’ın ardından uzun bir süre, Enclave sessizce Pasifik’deki petrol rafinelerinde bekleyip, askeri gücünü yeniden toparladı ve teknoloji alanında gelişimlerini sağladı.

100 yılı aşkın bir süre boyunca Wasteland’deki radyasyon seviyesini düzenli olarak takibin ardından, Wasteland’e yeniden geri dönüp, yayılıp, Amerikan ulusunu yeniden canlandırmayı amaçladılar. Geliştirdikleri İleri Seviye Güç Zırhı geriye kalan radyasyon seviyesini süzüp, temizleyecek biçimde tasarlandı. Kendi geliştirdikleri Vertibird isimli helikopterlerini kullanarak, petrol rafinerisine en yakın eyalet olan Kaliforniya’nın dört bir köşesinde keşiflere başlandı. Akabinde, Super Mutantlar, ghoullar ve diğer tüm tehditlerinin sebebi, Baskın Evrim Virüsü’nün (Forced Evolution Virus/F.E.V.) geliştirildiği yer olan Mariposa Askeri Üssü’ne rastgeldiler.

Enclave, askeri üssün altında kazılar yapıp, üssün derinliklerinde gömülü kalmış, unutulmuş, kabarcıklar çıkaran ve yapış yapış yeşil madde olan FEV virüsünü yeniden çıkardılar. Enclave, virüsten örnekler toplayıp, bu örnekleri petrol rafinelerinde analiz ettirdi. Bundan önce, kazı yaparken bazı madenciler FEV’e tamamen maruz kaldı. Kaza ile virüsün içerisine düştüğü tahmin edilen madenciler, mutasyon geçirmeye başlayıp, ikinci seviye Super-Mutant‘a dönüştü.

Mutant madenciler fazla zaman geçmeden Enclave korumasını aşıp, Enclave’in kaçarken geride bıraktıkları techizata el koyarak ilk mutant ordusunu oluşturdular ve çok hızlı bir şekilde, askeri üssün üst katmanlarına dayandılar. Enclave birlikleri, tüm engelleri aşarak akın eden super mutant ordusundan panikle kaçıyordu. Üssün üst katlarına çekilmek zorunda kalan Enclave, alt katmanların bütün girişlerini kilitleyip, patlayıcılarla destekleyerek ikinci nesil mutantları üssün derinliklerine kapatmak zorunda kaldılar.

Soykırıma hazırlık

İşlerin Enclave için bu kadar ters gitmiş olmasına rağmen, hala ihtiyaçları olan virüs örneklerine sahiplerdi. Hızlıca rafineriye geri dönüp, U.S. Chemical Corps‘a örnekleri teslim etmelerinin ardından acilen serum çalışmalarına başlandı. Araştırmaların sonunda, yalnızca virüsten etkilenmiş mutantlar üzerinde işe yarayan etkili ve ölümcül bir toksin buldular. Fakat, bu toksin ya tedavi ediyordu ya da akıllı Super-Mutant’a çeviriyordu. İnsanların üzerindeki sonucu görebilmek ve araştırmalarda ilerleme sağlayabilmek için deneklere ihtiyaç duyuldu. İki çeşit test grubu oluşturuldu; ilki tamamen temiz ve saf insanlardan oluşan grup, diğeri ise kendi halinde yer üstünde yaşayan, onlarca sene radyasyona maruz kalmış, yarı mutant ve mutantlar. Enclave bu mutant denekleri kolayca, Oregon Eyaleti’nin güneyinde yer alan Arroyo kabilesinin tüm nüfusunu kaçırarak elde ettiler.

Temiz insan grubu bulmak çok daha zor olacaktı. Enclave, Chemical Corps’un petrol rafinerisinde yaşayan kimseyi denek olarak kullanamayacağını söylediğinde, Chemical Corps mecburen başka yerlere bakmak zorunda kaldı. Böylelikle, araştırmalar sonucu Vault 13’e girmeye karar verildi. Vault 13’e zorla girebilmek için Vault’un ana bilgisayarına kapıyı açma komutu verildi. İçeride zayıf bir direniş ile karşılaşmış olmalarına rağmen, bu durum çok kolay aşıldı. Geriye kalan insanların etrafını kuşatan Enclave, kontrollü bir şekilde, herkesi petrol rafinerisindeki laboratuvarlarına, FEV deneylerini gerçekleştirmek amacıyla Vertibird helikopterlerle taşıdı. Deneylerine hızla devam eden Enclave, aynı zamanda anakaradaki tüm popülasyonu yok etmeyi planlayarak, havadan zehir vermeye hazırlandı.

Fakat, San Francisco koyundaki bir toplulukta uzun yıllardır yaşayan, halk arasında Seçilmiş olarak anılan bir kişi ortaya çıkar. Seçilmiş Kişi (Chosen One, Fallout 2) doğumundan itibaren gelecekte yaşadığı topluluğun başına geçmesi için eğitildi. Bu topluluk Enclave tarafından kaçırılmadan önce Arroyo Kabilesi ile yakın bağ içerisindeydi. Arroyo, Seçilmiş Kişi eğitimi tamamlandığında Cennetin Bahçesi Yaratma Kiti (Garden of Eden Creation Kit, GECK) bulması için gönderildi. Uzun aramalar sonucu, Seçilmiş Kişi GECK’i buldu. Bulduğu sırada ilgisini çeken bir olayla karşılaştı. Söylenti ve komplo teorilerinden duydukları doğruydu ve Enclave faaliyetini sürdürüyordu. Bunun üzerine vakit kaybetmeden Enclave helikopterlerini takip etmeye başladı.

Seçilmiş Kişi, Enclave’i Pasifik Okyanusu’ndaki Poseidon Petrol Rafinerisi’ne kadar takip etti. Bu takibi sonucunda, FEV deneylerinde denek olarak kullanmak için Enclave’in, Arroyo ve Vault 13 sakinlerini kaçırdığını öğrendi. Hızlıca planladığı kurtarma sırasında bir çok Enclave askeri ile savaştı. Rafineri’den kaçarken, Enclave’in başarılı deneylerinden birisi ve ölüm makinesi olarak adlandırılan Frank Horrigan ile karşılaştı. Horrigan tam tabiri ile Power Armor giymiş bir Ultra Super Mutant’dı. İkinci Jenerasyon Super Mutant ve kendisi için özel hazırlanmış modifiyeli Power Armor’la hareket eden bir savaş makinesi. Seçilmiş Kişi’nin zorlu bir savaşın sonucunda, hayatı boyunca aldığı eğitimler kendini göstermiş ve 2242 yılında Horrigan öldürüldü. Horrigan’ı öldüren, Vault 13 ve Arroyo sakinlerini kurtaran Seçilmiş Kişi, kaçarken Petrol Rafinesine zaman ayarlı bomba yerleştirdi. Böylelikle, Enclave ana karargahı yok edilmiş oldu ve dünya, üzerinde oynanmış FEV virüsünün yaratacağı korkunç tahribattan kurtuldu.

Enclave’in her zaman olası bir faciaya karşı B planı olduğu unutulmaması gerekirdi. Tüm bu olaylara rağmen Enclave, Petrol Rafinerisi’nden de sağ çıkmayı başardı. Fakat patlama sonucu Başkan Richardson tarihten tamamiyle silinmiş oldu. Gücü kalmamış, liderlerinden kopmuş, sayıca çok azalmış olan Enclave, Albay Augustus Autumn’un kendini ön plana atmasıyla yeniden organize olup, gücünü geri toplamak amacıyla Yeni Kaliforniya’da saklanmaya başladı.

Gelecek bölümde Enclave ve Brotherhood of Steel arasındaki büyük mücadeleyi işleyeceğiz. Takipte kalın!

Fallout Tarihi ve Dünyası yazı dizimizin şu ana kadar yayınlanmış bölümleri:
Bölüm 1: Savaşa Dair
Bölüm 2: Sığınaklar
Bölüm 3: Süper Mutantlar
Bölüm 4: Brotherhood of Steel
Bölüm 5: Brotherhood of Steel 2
Bölüm 6: Enclave
Bölüm 7: Enclave ve Brotherhood Savaşı
Bölüm 8: NCR, Mr. House ve Hoover Dam Savaşı

The post Fallout Tarihi ve Dünyası Bölüm 6: Enclave appeared first on Başlat Tuşu.

Sadece liderlik vasfı değil, takip etme vasfı. Sadece sayıca güç değil, kardeşlerin gücü. Bu yeşil dünyada Brotherhood of Steel’den güçlü bir şey yok, çünkü bu yeşil dünyada özgürlükten daha güçlü bir şey yok. Demokrasinin tartışması olmaz. Kardeşliğe katılın. Bugün cesaret, yarın zafer.

Eskiden Amerika olarak bilinen bu çorak arazi bir uçtan başka bir uca uzanıyor ve sadece birkaç kişi tamamını gördüğünü söyleyebilir. Eğer bir gezgin, batı yakasındaki araba mezarlığından yola çıkıp doğudaki güneşe doğru yürümeye başlarsa, diğer okyanusu görmesi aylar alır. Eskiden bu daha kısa sürerdi. Eski uçuş kayıtlarına göre insanlar, bir öğleden sonralarında tüm ülkeyi baştan sona gezebiliyorlardı. Bu uçan araçların çoğu savaştan bozulmamış halde çıkamadı ve şu an sağlam olanlarına sahip olanlar pek yolcu kabul edecek kişiler değil. Yollar zamanında pürüzsüzdü ve insanlar karşılarına çıkan her küçük nehir için köprüler yapardı. İnsanların bir şehirden başka bir şehre uçmaya vakti olmadığı zamanlar bile büyük mesafeler arasında iletişim sağlayabiliyorlardı. Büyük savaş zamanında bu kablosuz uydu yayınları ile yapılıyordu. Fakat 400 yıl önce bile insanlar ülkenin dört bir yanından, otoban kenarlarındaki direklere bağlı kablolar aracılığıyla haberleşebiliyordu. O direklerin çoğu hala duruyor ama kablolar için aynısı söylenemez. Bu yüzden bugün ufukta neler olduğunu merak ediyorsanız yapabileceğiniz tek bir şey var: Gidip bakmak.

Birçok insan, tüm hayatlarını birkaç günden fazla seyahat etmeden geçiriyor. Ama Brotherhood of Steel gibi organizasyonlar için, uzun mesafe yolculuk ve iletişim ön safta yer alıyor. Brotherhood of Steel, eski dünyanın teknolojisini korumayı kendisine bir görev seçmiş durumda. New California’da geçmişe dair bir sürü cihaz ve teknoloji var. Fakat gerçek şu ki, bu ülkenin başkenti zamanında doğu yakasındaydı. On yıllar önce, 2254’te, Brotherhood doğu yakasına askeri bir birlik gönderdi. Amaçları doğu sahilini süsleyen şehirler ve askeri üslerdeki ileri teknolojiyi toplamaktı. Batıya daha önce de asker göndermişlerdi, Chicago’da ve bazılarının söylediğine göre Boston’da bir görev planlamışlardı. Fakat başkent seferi üstlendikleri en hırslı görevlerden birisiydi.

Owyn Lyons adında yetenekli bir Paladin, Washington ve etrafına ne olduğunu araştıran bir birliğin lideri olarak seçildi. Aylarca süren yolculuktan sonra, Lyons’tan gelen ilk raporlar umut verici değildi. Pitt olarak adlandırılmış çekilmez bir yerden geçtiler. Savaş öncesi Pittsburg dedikleri bir yerdi. Lyons şehre bir saldırı düzenledi, karşılık veren herkesi öldürdü. O gün bir şey ele geçirildi fakat ne olduğunu sadece Elder biliyor. Harap ettikleri şehri arkalarında bıraktıklarında yanlarında askerlerin kurtardığı 20 tane çocuk vardı. Bu Paladin Lyons’ın alışılmadık birçok hareketinden sadece birisiydi. O çocukları sadece kurtarmadı, onlara geleneklerini öğretti ve onları Kardeşliğin acemileri yaparak eğitmeye başladı. Şu ana kadar Kardeşlik içindeki herkes 2 yüzyıl önce kardeşliği kuran insanların soyundan gelmekteydi. Bir yabancıyı aralarına almak onlar için aşırı derecede nadir bir durumdu. Fakat bir grup köle çocuğu aralarına almak? Bunun sonucunda bazıları Lyons’ı bir kahraman olarak gördü, bazıları pragmatik bir lider, bazıları ise bir hain. Başkent seferi Pitt ile sınırlı kalmadı. Maryland adlı bir bölgeye geçtiler. Bir zamanlar başkent olarak bilinen yere gelene kadar yağmacılar ve köle tüccarlarıyla savaştılar. Fakat buldukları onları pek umutlandırmadı. Yolda savaştıklarının üstüne burada ghoullar ve şu ana kadar gördükleri en büyük super mutantlar vardı. Ustanın ordusunun dağılmasından yüz yıla yakın zaman geçmişti. Washington, Lyons ve askerlerinin gördüğü en kötü super mutant istilasına sahipti. Dağınık insan grupları onlara rakip bile olamazdı.

Doğuda insanlar otoban kenarlarına kurdukları acınası köylerde yaşarlardı. Hatta bazıları, bir bombardıman uçağının parçalarından bir kasaba bile kurmuştu, ortasındaki patlamamış nükleer bomba kasabayı tamamlıyordu. Kardeşlik, Washington’ın merkezine kadar savaşarak ilerlemeyi başardı. Eski dünyanın devletine ait bazı kalıntılar bulmayı umdular. Fakat tüm şehir mutantlarla doluydu. Bir zamanların eski dünya medeniyetini tanımlayan yasaların yazıldığı binalarda geziniyorlardı. En büyük hayal kırıklıkları, beş köşeli, küçük, komik bir binaydı. Amerikan ordusunun bir zamanlar askeri merkeziydi. Lyons binayı bulduğunda çok kötü durumdaydı. Bir avlunun çevrelediği, beş kırık duvar. Şans onlara o zaman güldü. Bu “Pentagon”u yapan kişiler, dayanması için yapmıştı ve bu binanın derinlerinde, hazine değerinde savaş öncesi bilgi, teçhizat, silah ve en iyisi devasa bir robot bulmuşlardı. Adı Liberty Prime’dı. 200 yıl önce, Amerika’nın düşmanlarının kalbine korku salması için yapılmıştı. Liberty Prime, Power Armor içindeki bir askeri kolaylıkla ezebilirdi. Futbol topu atar gibi nükleer bombalar atabilirdi. Gözlerinden ölüm getiren elektrikler saçabilirdi. Bunca zaman komünist düşmanları korkutmak ve müttefiklerine ilham vermek için kullanılmıştı. Her Brotherhood katibinin isteyebileceği en iyi oyuncaktı. Savaş öncesi mühendisler için bile fazlaydı bu. Bu şeyi çalıştırmak, kardeşliğin en iyi katiplerinin yirmi yılını aldı. Savaş öncesi Pentagon’un yıkıntılarını bir kaleye çevirdiler ve şehirdeki en büyük tehdit olan super mutantlara karşı büyük bir savaş verdiler. Saflarını desteklemek için, yerel halkı aralarına aldılar ve Washington’ın son 200 yıl içerisinde gördüğü en büyük orduyu oluşturdular.

Savaş öncesi teknolojiyi ele geçirmek Lyons için önemsiz hale gelmişti. Etrafındaki insanları en iyi nasıl koruyacağı düşüncesine vermişti kendisini. Zamanla bazı kardeşlik üyeleri, Lyons’ın orijinal amaçlarını terk ettiğini hissetti. Bazı adamları Lyons’ı terk etti ve Outcasts adında bir grup kurdu. Şehrin dışında bir askeri üsse yerleştiler ve o günden başlayarak kardeşliğin asıl amacını sürdürmeye devam ettiler. Onları diğerlerinden kırmızı, siyah zırhları sayesinde ayırt edebilirsiniz. Kardeşliğin bazı geleneklerini bile bıraktılar. Defender ve Protector gibi rütbeler kullanıyorlardı. Başkentteki kardeşliğin bu iki parçası birbirlerinden uzak durmaya çalışıyor fakat karşılaştıklarında etrafta olmak istemezsiniz. Üzücü olan şey iste yerel halk bu ikisi arasındaki farkı anlayamıyordu. Onlar için hepsi birbirlerine ateş eden metal zırhlı adamlardı. Tek istedikleri karavanların zamanında yerlerine ulaşmasıydı. Belki de bu yüzden Enclave başkente yerleşmeye karar verdiğinde telaşa girmemişlerdi. Sonuçta onlarda lazer silahlı, teneke askerlerdi halkın gözünde.

Kardeşlik, Enclave’in bela demek olduğunu başından beri biliyordu. En sonunda eşi benzeri görülmemiş bir savaşa girdiler. Halk bile neden savaştıklarını anlamamıştı. Fakat bu başka bir günün hikayesi.

Fallout Tarihi ve Dünyası Bölüm 5: Brotherhood of Steel 2

Fallout Tarihi ve Dünyası yazı dizimizin şu ana kadar yayınlanmış bölümleri:
Bölüm 1: Savaşa Dair
Bölüm 2: Sığınaklar
Bölüm 3: Süper Mutantlar
Bölüm 4: Brotherhood of Steel
Bölüm 5: Brotherhood of Steel 2
Bölüm 6: Enclave
Bölüm 7: Enclave ve Brotherhood Savaşı
Bölüm 8: NCR, Mr. House ve Hoover Dam Savaşı

The post Fallout Tarihi ve Dünyası Bölüm 5: Brotherhood of Steel 2 appeared first on Başlat Tuşu.

Bilge bir asker bilir ki, en önemli şey silah değildir, onu kavrayan bilektir. En iyi silahlarla donatılmış bir ordu savaşlarda kesinlikle avantajlıdır ama savaş bittiğinde ne olur? Milenyum boyunca savaş aletleri değişti. Bronzdan demire sonra çeliğe ve en sonunda plütonyuma dönüştü. İnsanların savaş başlatma kapasiteleri gittikçe artıyor fakat ellerindeki silahları dikkatli kullanma kapasiteleri azalıyor.  Büyük savaş sırasında insanlığın sahip olduğu gücü, şu an, sorumlu bir şekilde elinde tutabilecek kimsenin olmadığını düşünenler var. Bir de sadece kendilerinin yeterince sorumlu olduğunu düşünenler var. Gezginler ve tüccarlar, metal zırhlar içinde askerleri, omuzlarına asılmış lazer tüfekleriyle savaşa girerken gördü. Onlar Brotherhood of Steel’in üyeleri ve onları diğer zırhlı savaşçılardan ayırmak kolay. T-51 b zırhları sadece bedenlerini saran metal tabakaları değil, savaş öncesinde füzyon teknolojisiyle güçlendirilmiş bir zırh. Güçlerini artırıyor, onları hasarlardan koruyor ve onları seçkin bir düzenin üyeleri olarak işaretliyor.

Brotherhood of Steel en ileri teknolojiye sahip oluşumlar arasında. New California Rebuplic ya da Legion gibi devasa ordulara sahip oluşumlara nispeten sayıları az ama bunu saf güç ve yılmaz cesaretleriyle telafi ediyorlar. Tarihi Büyük Savaşa dayanıyor. Mariposa, California’daki askeri üs bir zamanlar bir araştırma tesisiydi. Büyük savaşın yaklaştığı günlerde tesisi koruyan küçük bir birlik vardı. Bu askerler, ülkelerini korumak için akıl ermez deneyler yapan, korkunç, etik dışı bir grup bilim adamını koruduklarını bilmiyorlardı. Neticede Zorla Evrim Virüsü(FEV)’nü ve korudukları üssün insanlar- askeri hapishanedeki mahkûmlar üzerinde deneyler yaptıklarını öğrendiler. Komutanları Albay Spindel, bu bilgiyle başa çıkamadı ve birkaç gün sonra intihar etti. Yerine Yüzbaşı Roger Maxson geldi. Bugün kardeşlik, Roger Maxon’a dini bir hürmetle bakıyor. İnsanlığın ateşini taşımak belki Maxon’ın kaderinde vardı. Kıyameti atlatması için insanları yönetecek onur ve pragmatizm arasında güzel bir dengesi vardı. Üssün kontrolünü ele geçirdi ve bilim adamlarını sorguya çekti. Deneylerin hükümet tarafından yönetildiğini öğrendiğinde üstleriyle görüşmeye çalıştı. Çok ileri giderek ordudan ayrıldığını açıkladı. Maxon ve askerleri, ailelerini toplayarak küçük merkezlerinde kendilerini hazırladılar. Bir cevap beklediler, herhangi bir cevap. Hükümetlerinin böyle bir ayaklanmaya katlanamayacağı ve cevaplarla geleceklerini düşündüler. Fakat hiçbir zaman cevap gelmedi. Maxon’dan habersiz, büyük savaş kaynıyordu. Maxson, sadık askerleri ve aileleri hayatta kalanlar arasındaydı.

İnsanlık, inatçı bir ırk ve kolayca ölen cinsten değil. Fakat yaşayan hafıza öldüğünde insanlığın tarihi, medeniyeti ve teknolojisi kaybolabilir. Maxson’ın torunları yalınayak çölde koşarak taş mızraklarla mı avlandı? Yoksa sırtlarında zırhlarıyla çorak arazide uzun adımlar atıp, ışınlarla düşmanlarını mı öldürdüler? Maxson’ın, askerlerini ve ailelerini, Mariposa üssünden, şu an Kayıp Tepeler olarak bilinen gizli bir askeri sığınağa götürmesi yapılacak zor bir seçim değildi. Topladıkları ne varsa barınma ve öğrenme amacıyla kullanıldı. Askeri disiplinlerini ve teknolojik bilgilerini nesilden nesile korudular. Hayatta kalan diğer topluluklarla olan iletişimlerini kısıtladılar. Sadece yiyecek içecek gibi temel gereksinimler ve yaptıkları veya kurtardıkları teknolojiye gereken şeyler için ticaret yapıyorlardı. Savaş öncesi araç gereçlere sahip olan kabile toplulukları, zamanla araç gereçlerin bozulduğunu keşfetti. Yedek parça bulmak çok zordu ve kimse yeni bir şey üretecek kabiliyete sahip değildi.

Yıllar on yıllara dönüşürken teknoloji gitgide daha da nadirleşmeye başladı ve nasıl kullanılacağı anlayışı kayboldu. Zaman içinde Maxson’ın oğlu High Elder(Yüksek Yaşlı) seçildi, ondan sonra da onun oğlu. Kardeşliğin diğer saygı duyulan üyeleri High Elder’ın altında bir konsey kurdu. High Elder genelde Maxson’ın soyundan gelen birisi olurdu ama yine bazen bu rol seçkin bir Paladin’e veriliyordu. Kardeşlik içindeki yaşam katı bir hiyerarşik yapıyla hala savaş öncesi Amerikan ordusunun esaslarını taşıyordu. Organizasyon içindeki üç ana kol: Katip, Şövalye ve Paladin şeklinde. Katipler bilimsel araştırma ve eski bilginin korunmasından sorumlular. Bir zamanlar en önem verdikleri teknolojiyi korumaktı fakat kardeşlik zamanla yeni silahlar yapmaya daha ilgili hale geldi. Şövalye ünvanı bir zamanlar, “At” denen bir şey üzerinde savaşan zırhlı insanlara veriliyordu. O şövalyelerin, kardeşliğin şövalyeleriyle alakaları yok. Kardeşlikte şövalyelerin görevi, inşa etmek, onarmak ve katiplerin tasarladığı silahların bakımını yapmaktı. Eğer bir şövalye kendisini öne çıkarırsa Paladin olabiliyordu. Gezginler tarafından görülen zırhlı askerler Paladin’lerdir, yağmacıları, barbarları ve mutantları delip geçiyor ve kardeşlik ile arzuladığı teknoloji arasında duruyorlar.  Kendilerini dışındakileri düşük zekâlı, teknoloji için yetersiz gördüler. Birçok insan kardeşliğe katılmaya çalıştı. Fakat ölümcül seviyede radyasyonlu yerlere yani intihar görevlerine gönderildiler.

Brotherhood of Steel daha iyi günler görmüş olsa da çekirdek bölgeleri etkileyen çatışmalarda önemli rolleri var. Kayıp Tepelerdeki kayıtlara göre, kardeşliğin doğuya ilerleyip, ülkenin eski başkentini, Super Mutantlar ve yeni vücut bulmuş Enclave’den korumaya karar vermiş bir kolu vardı. Fakat bu başka bir günün hikayesi.

Bir sonraki bölümüzde Brotherhood of Steel‘i işlemeye devam ediyoruz!
Fallout Tarihi ve Dünyası yazı dizimizin şu ana kadar yayınlanmış bölümleri:
Bölüm 1: Savaşa Dair
Bölüm 2: Sığınaklar
Bölüm 3: Süper Mutantlar
Bölüm 4: Brotherhood of Steel
Bölüm 5: Brotherhood of Steel 2
Bölüm 6: Enclave
Bölüm 7: Enclave ve Brotherhood Savaşı
Bölüm 8: NCR, Mr. House ve Hoover Dam Savaşı

The post Fallout Tarihi ve Dünyası Bölüm 4: Brotherhood of Steel appeared first on Başlat Tuşu.

Savaş medeniyeti imha ettiğinde, hayatta kalanlar sevdiklerini, evlerini, dünyevi mallarını kaybetti. Yemek, su ve ilaç ihtiyaçları artık günlük bir aramaya dayandı. Fakat bunun yanında kaybettikleri benliklerini de aradılar. İnsanlar geçmişte kendilerini hep yaptıkları işe, yaşadıkları yere, sahip olduklarına göre tanımlardı. Büyük savaşın getirdiği yıkım sadece binaları yok etmedi, koca kültürler tarih perdesinden silindi. Savaşı takip eden acımasız yıllarda, hayatta kalanlar kendilerini tekrar tanımlamak zorunda kaldı. Varlıklarının nedenini sorguladılar ve insanlıklarının mecazi kaybıyla yüzleştiler. Fakat insanlıkları için daha gerçekçi bir tehdit zaten mevcuttu. Çölün altında sessizce üstünden birisinin tökezlemesi bekliyordu. Birisi tökezledi, savaştan yaklaşık bir yüzyıl sonra, ve bu tehdit insanlığı sonrasında eski savaşların silahlarını ve bombalarını söndürmeye yaklaştı.

Bir DNA sarmalından geçen tek bir nötron kanserli bir tümöre sebep olabilir. Fakat bir hayat boyu, eşi benzeri görülmemiş seviyelerde radyasyona maruz kalmak, öngörülemeyecek sonuçlara yol açacaktır. Bu kusurlu DNA ile yaşayan birkaç nesilden sonra, türler mutasyon geçirmeye başlayacaktır. Bu çorak arazide karşınıza çıkabilecek tuhaf yaratıkları açıklıyor, ama hepsini değil.

Dışarıda farklı bir mutant türü var. İnsan gibiler, ama… Daha büyük. Bazıları Deathclaw’lardan daha tehlikeli, Power Armor’daki bir insandan daha güçlü. Kendilerine Super Mutant diyorlar ve radyasyonla gelişigüzel bir etkileşimin sonucu değiller, daha çok kasıtlı bir genetik müdahalenin sonucu onlar. Savaş öncesi askeri yapılarda bulunan holotapeler gösteriyor ki Amerikan hükümeti buna iyi niyetlerle başlamıştı. Düşman ülkeler, Amerika’ya biyolojik silahlarla saldırmıştı. Bunun sonucunda Yeni Veba ortaya çıktı. Bu sebeple Amerika’nın liderleri kendi savunma virüslerini yarattı. Plan – Orijinalde – Amerikan halkını, düşmanın kullandığı veya kullanabileceği virüslere karşı bağışıklık kazandıracak kadar mutasyona uğratacak bir mikrop yaratmaktı. Bir anlamda bu Zorla Evrim Virüsü(FEV) işe yaradı. Fakat etkileri beklenenden daha şiddetliydi. Hayvan denekler sadece biyolojik silahlara karşı bağışıklı olmamış, aynı zamanda güçlenmiş, zekileşmiş fakat iğrenç bir şekilde deforme olmuştu.

Vault-Tec bu virüsü zalim deneylerinden birinde kullanmak istedi. Virüs insanlara Overseer tarafından, yani bombalar düştüğü andan sonra onları korumakla görevlendirilen adam tarafından verildi. Savaştan kaçmış olan bu insanlar yüzeyde kalanlardan daha büyük acılar çekmişti. Mutasyon aşaması acı doluydu ve virüse maruz kalan çoğu insan korkunç bir şekilde, kendilerine ait olduğunu bile hatırlamadıkları bir bedende ölüyorlardı. Hayatta kalanların bazıları, kalmamış olmayı diliyordu. Çünkü insanlıkları ellerinden alınmıştı. Mutasyondan önce nasıl görünürlerse görünsünler, kocaman, kel, yeşil canavarlara dönüşmüşlerdi. Bu ani kişilik kaybı nerdeyse herkesi sinirlendirebilir. Belki yeterince terapiyle bir insan yeni bedeniyle barışık olabilirdi, fakat bu zavallı yaratıkların çoğu bir yan etkiden muzdaripti: Zihinsel kapasiteyi azaltan bir yan etki. Virüsün zekâyı yükseltme potansiyeline rağmen super mutantların çoğu aptaldı. Hatta bazılarının beyinleri o kadar küçüktü ki çok basit otonomik fonksiyonları bile yerine getiremiyorlardı, nefes almak gibi. Hayatta kalan mutantların fiziksel gücü boyutları gibi müthiş bir şekilde arttı. Kısa olanları bile 3 metre boyundaydı. Çorak arazide bu yaratıklar varlıkları boyunca serpilmeye devam etti.

Gezginler 4,5 metrelik super mutantlarla savaştıklarını söylüyordu zaman zaman. Bazı avanak maceracılar yüzlerce mermiyle bile indiremedikleri super mutantlardan bahsediyordu. Brotherhood of Steel kolcuları bile 6 metrelik devlerle savaştıklarını ve bir mini nuke’dan bile sağ çıktıklarını söylüyorlardı. Onları kontrol altında tutan tek faktör kısır olmaları ve bu sebeple çoğalamamalarıydı. Fakat güce ve öfkeye sahiptiler. İlk super mutantlar yaratıcılarını ele geçirdi ve onları yeni nesil super mutantlara çevirdiler. Yaratıldıkları Vault’ta, zamanla mutanttan başka bir şey kalmamıştı ve insanlık tarafından ihanete uğradıklarını bilecek kadar zekiydiler. İnsanlıkları zorla ellerinden alınmış, mantıkları soyulmuş ve devasa yaratıklara dönüştürülmüşlerdi. Bir Vault’ta tutsak kalmış sinirli bir sürüydüler. Sıkıntı ve öfkenin uygunsuz karışımı sonunda Vault kapılarını kırmalarıyla sonuçlandı. Yüzlerce Super Mutant, çorak bir araziye salındı ve değişmiş fiziksel yapıları onları hayatta kalmaya insanlardan daha elverişli hale getirmişti. Mutantlar çoğalmanın bir yolu olduğunu bilecek kadar kurnazdı. İnsanları kaçırıp onlara virüsü aşıladılar.

Zararsız DNA’lara sahip insanların mutasyona uğradıktan sonra zekalarını koruması daha olağandı. Bu insan dışı sürünün sayıları ve kapasiteleri gittikçe arttı. Üstün bir ırkın yapıtaşlarını oluşturması için hep en temiz DNA’yı aradılar. Böyle organize bir orduya karşı çıkabilecek hiçbir şey yoktu. Öylesine bir kapalı görüşlülük, öylesine bir birlik… Bir zamanlar oldukları kişinin artık bir önemi yoktu. Super mutantlar eski dünyanın ırk kavramıyla bölünmemişlerdi. Dini görüşler yüzünden çekişmeler olmadı. Hepsinin tek inandığı aynı karanlık tanrıydı. Kafalarının içinde onu duyabildiklerini iddia ediyorlardı. Bu karanlık tanrı gerçekten var mıydı? Mutantlar birisi tarafından mı yönlendiriliyordu? Bu usta ırkın bir ustası olabilir miydi? Biri veya bir şey kesinlikle bu birliğin arkasındaydı. Şüphesiz bir dolu deneme ve yanılmadan sonra, bu karanlık tanrı nesillerce kusurlu yaratık yarattı. En sonunda virüsün radyasyona fazla maruz kalmamış insanlarda daha etkili olduğunu keşfetti. Savaş öncesi bilgisayarlara erişim gösterdi ki Amerika’nın her bir tarafında genleri korunmuş, radyasyon bakımından temiz insanlar vardı. Amaçları Vault’ların yerlerini tespit edip içindeki insanları ordularına katmaktı.

Nihayetinde nasıl olursa olsun ustalarının kaybıyla, mutant ordusu dağıldı. Ustalarının kaybını en kötü karşılayanlar ordudaki seçkin muhafızlar oldu ve belirsiz bir tehdide dönüştüler. Kendilerine Nightkin diyen yaratıklar bir zamanlar güçleri ve kurnazlıklarıyla türlerinin en iyileriydiler. Savaş öncesi görünmezlik teknolojisine sahiptiler. Uzun bir süre maruz kalınca ortaya çıkardığı etkileri umursamadan bu teknolojiyi ellerine geçen her fırsatta kullandılar. Teknoloji on yıllarca sürekli kullanım yüzünden akıllarını dejenere etti ve derileri karararak, belirgin bir griye dönüştü. Halüsinasyon görmeye, hayali arkadaşlar edinmeye başladılar. Hiç beklenmedik yerlerde aniden ortaya çıkıp, tuhaf hareketler sergileme eğilimleri sebebiyle, tek bir Nightkin, bir grup yeşil derili kardeşinden daha tehlikeli olabilir. Bazı super mutantlar zeki olan nadir kardeşlerini takip edip kendi toplumlarını oluştu. Bazı gezginler dost canlısı, insanları arkadaş ve eşit olarak gören ve hatta onlara yoldaş olan super mutantlardan bahseder. Bu iyiliksever mutantların bazıları hala bir maceraya atılmak için bir arkadaş arıyor olabilirler.

Zaman içinde insanların, ghoulların ve mutantların bir arada yaşadığı topluluklar ortaya çıktı. Farklılıklarına rağmen beraber yaşamak için çok çalışıyorlar. Belki karanlık tanrı haklıydı ve bu toprakların ihtiyacı olan yegâne şey birlikti. Eğer Super Mutantlar tekrar bir ordu kurarsa, bu sefer dünyayı daha zor bir yer olarak bulacaklar. Ustaları düştüğünden beri dünya daha kalabalık bir yer ve insanlık artık daha güçlü. Eski dünyanın kalıntıları için gelenlerle mücadeleye hazır.

Bir sonraki bölümümüzde Brotherhood of Steel‘i işleyeceğiz, takipte kalın!

Sonraki bölüm: Brotherhood of Steel

Fallout Tarihi ve Dünyası yazı dizimizin şu ana kadar yayınlanmış bölümleri:
Bölüm 1: Savaşa Dair
Bölüm 2: Sığınaklar
Bölüm 3: Süper Mutantlar
Bölüm 4: Brotherhood of Steel
Bölüm 5: Brotherhood of Steel 2
Bölüm 6: Enclave
Bölüm 7: Enclave ve Brotherhood Savaşı
Bölüm 8: NCR, Mr. House ve Hoover Dam Savaşı

The post Fallout Tarihi ve Dünyası Bölüm 3: Süper Mutantlar appeared first on Başlat Tuşu.

Vault’lar kimseyi kurtarmak için değildi…

23 Ekim 2077’de, büyük savaş başlayınca kabuslar gerçek oldu. Kör edici ışıklar gökyüzünü tutuşturdu, daha önce tatbikat yaptıkları gibi insanlar eğilip saklandı, bulabildikleri herhangi bir şeyin altına girdiler. Gözlerini kapatıp sabit kalırlarsa acımasız alevlerin onları es geçeceğini umdular. Okul sıralarının altına, sokaktaki arabaların altına, iş yerlerindeki masaların altına saklandılar. Belki bazıları ufukta alevler belirdiğinde yataklarındaydı. Belki de çocuklar gibi kafalarını yorganlarının altına çektiler. Yakıcı acının sadece kötü bir rüya olmasını umdular. Övülen tatbikat teknikleri, kazanmayı artık umursamayan ordular karşısında etkisiz olduğunu gösterdi. Ortak gaye yıkımdı. Yüz milyonlarca insan dakikalar içerisinde hayatını kaybetti. Milyarlarcası ise, ilerleyen günlerde nükleer atıkların kıtalara yerleşmesiyle öldü. Atıklar okyanusları bulandırdı, gökyüzünü kararttı ve derin bir şekilde toprağa battı.

Bombalar düştüğü anda doğru yerde olanlar hayatta kaldı. Bu “şanslı” insanlar, hayatta kalmak için boğuşan ilkel kabile toplumları oluşturdu. Bu kabilelerin dışında saklanmış başka bir grup hayatta kalmış vardı. Safehouse Projesi için seçilenler. Yüz bin insan, Vault-Tec firması tarafından yapılmış, Vault denen, dayanıklı sığınaklarda barınma teklifini alacak kadar şanslıydı. İlk Vault’lar savaştan birkaç yıl sonra açıldı ve sakinleri, savaş sonrası Amerika’dan arta kalan çorak arazi boyunca dağıldılar. Şimdiye kadar Vault’ların hikayelerinin bir uçtan öbür uca yayılmasına rağmen bugün yaşayan çoğu insan hiçbirinin içinde bulunmadı.

Savaş öncesi uygarlığın zirvesinde, hükümet ve birkaç güçlü firma, bir kıyamet senaryosunun demlendiğini biliyordu. Bu sebepten en yüksek teknolojilerini kullanarak uçsuz bucaksız yer altı sığınakları yaptılar. Nükleer bir patlamaya, bir meteora, küresel bir sele ve olağan herhangi bir afete dayanabilecek sığınaklar. Halkın çoğu sonlarının yakın olduğu konusunda ikna olmamıştı, olsalardı Vault’lar için daha büyük bir talep olurdu. Savaş başladığında Amerika içinde yayılmış yüz küsur Vault vardı. Çoğusu planlandığından daha az insan barındırdı. Son geldiğinde içerde olacak kadar zeki veya şanslı olanlar, hava geçirmez çelik kapılar, kalın beton duvarlar ve 60 metreyi aşkın toprağın altında tahribattan kurtulmuştu. Mühendisler Vault’ları onlarca yıl dayanacak şekilde üretmişti. Jeotermal güç, yiyecek için topraksız tarım teknolojisi. Hele su arıtma sistemleri o kadar verimliydi ki, Vault sakinleri kendi idrarlarını içtiklerini akıllarına bile getirmiyordu. Tasarımcılar Vault’lara, çelik örülü duvarlara rağmen olabildiğince ev havası vermeye çalıştı. Yemekhaneler yol kenarlarındaki lokantalara benziyordu. Vault sakinleri gözlerini kapatıp bir tabak Blamco makarnası yediklerini hayal edebilirdi. Parlak, yeni tıbbı robotlar hastalara ve yaralılara her türlü yardımı sağlıyordu.

Bu sırada yüzeyde milyarlarca insan, radyasyondan, açlıktan ve şiddetten ölmüştü.  Barınma yüzeyde olduğu kadar bol değildi fakat birkaç yüz insan için fazlaca yer vardı. Bin kişi tutan Vault’larda ise insanlar yataklarını paylaşıyordu. Her Vault, Overseer denen bir lider tarafından yönetiliyordu. Yer altı toplumunu, Vault’un derinlerinde bir komuta merkezinden yönetiyorlardı. Her Overseer genelde olağanüstü liderlik yetenekleri sayesinde seçiliyordu. Vault’lar yeterince konforluydu fakat on yıl sonra radyasyon ülkenin çoğu bölümünde artık ölümcül değildi. Bu sebepten Vault sakinleri tekrar günışığına çıkıp kusurlu toplumlarını tekrar inşa etmeyi düşündü. Vault-Tec onları, yüzeyde karşılarına çıkabilecek her şey için hazırlamıştı. Amerika’yı tekrar diriltmek için ellerinde her şey vardı, Birleşik Milletler Ulusal Kütüphanesinin hepsini içinde bulunduran holodiskler ve fare pişirmek üzerine yüzü aşkın tarif dahil.

Çorak araziyi gezenler dünyanın kibar bir yer olmadığını biliyordu. Bazen insanlar savaş öncesi zamanları altın çağ olarak düşünürdü, insanların birbirlerine daha iyi davrandığı bir zaman… Fakat bu doğru olsaydı böyle bir savaş gerçekleşmezdi. Hayır- insanlar o zaman bile birbirlerine karşı zalim ve duyarsızdı ve Vault-Tec bir istisna değildi. Hepimiz Vault şehrini duyduk. Vault sakinleri tarafından Cennet Bahçesi Yaratma Kiti adlı bir savaş öncesi cihazla oluşturulmuş bir cennet. Safehouse Projesi doğru ilerleseydi dünyanın nasıl bir yer olabileceğini gösteriyorlardı. Ne yazık ki Vault-Tec’in gizli emelleri vardı ve Vault şehrinin kuran Vault 8 gibileri nadirdi. Vault’lara sığınan zavallı insanların çoğu korkunç deneylerin kontrol gruplarıydı. İnsanları on yıl mutlu ve güvende tutmak ve sonra kapıları açıp yeni bir cennet yaratmak? Bu yüzlerce Vault’tan yalnızca birkaçında gerçekleşti. Vault’ların çoğu kasten çeşitli sorunlarla oluşturulmuştu. Yalnızca insan aklının kırılmadan önce ne kadar itilebileceğini görmek için. Vault sakinlerinden habersiz, Vault-Tec ve devletin bazı ileri gelen grupları diğerlerinden çok uzakta kendi sığınaklarına sahipti. Bu insanlar toplumu yeniden oluşturmayı kusurlu Vault’ların sakinlerini inceleyerek öğrenmeye çalıştı. Bazı Vault’lar nesiller boyu izole kalması için tasarlandı. On yıl kitli kalmanın zorlu bir yolculuk olacağını mı düşünüyorsunuz? Sekseni deneyin ya da iki yüzü. Şu an bile varlığı bilinmeyen Vault’larda kilitli insanlar olabilir. Diğer Vault’lar ise sadece bir delinin aklına gelebilecek deneylere ev sahipliği yapıyordu. 999 erkek ve 1 kadın, 999 kadın ve 1 erkek ya da tek bir adam, koca Vault’ta bir kutu kukla ile tek başına. Sadist bir Vault çalışanının eğlencesi için yapılmış, tanrıyı oynadığı bir Vault bile vardı. İnsanlar sonsuza dek makinelerle yapay bir gerçekliğe bağlanıyor ve bedenleri ölse dahi makineye bağlı zihinleri yapak gerçeklikte sonsuza dek acı çekiyordu. Vaut sakinlerinin başlarından geçen olayları anlarsa başlarına ne geleceklerini merak ediyor olabilirsiniz, Vault-Tec için deney faresinden başka bir anlamları olmadıklarını. Belki başlarından geçenleri bir kaza sandılar, belki de neler döndüğünün farkına varıp, Vault-Tec’e lanet okudular. Bu korkunç deneylerin, onları tasarlayan lanet insanlara bir faydasının olup olmadığını kim bilebilir?

Fakat tüm bu acı bir hiç için değildi. Çoğu Vault açıldı, gereğinden geç olsa bile. Yüzeye çıkan bu insanların bazıları bu topraklar için çok harika şeyler yaptı. Bir zamanlar bu toprakların başkenti olan bölge yardımsever bir Vault sakini sayesinde taze suya sahip. Vault’ların içindeki zenginliklerle etkilenen yağmacılar Vault’lar konusunda dikkatli olmalı. Safehouse Projesi dünyaya biraz bela da bıraktı… Super Mutantlar, Vault’ların arkasındaki kişilerle bağlantılı. Şunu unutmayın, bir Vault’tan biraz yiyecek bulmak, Super Mutantlar tarafından öldürülmeye değmez. Tabii ki çoğu gezginin Vault’lardan uzak durma sağduyusu vardır. Fakat kendinizi tutamıyorsanız, Gerçek bir Vault’un içini görebileceğiniz bir şehir var, New Vegas.

Dışarıda bir yerlerde ne kadar keşfedilmemiş Vault olduğunu bilmiyoruz. İyi saklanmışlar ve Vault-Tec sırlarını saklamayı seviyor. Belki de bilinmeyen bu Vault’ların içinde hala insanlar vardır. İlk hayatta kalanların soyundan gelenler. Belki de hemen ayağımızın altında dışarıyı merak bile etmeyen gelişmiş bir toplum vardır. Yine de er ya da geç o kapılar açılacak. Vault’ların yaratıcıları bile insanlığı sonsuza dek tutacak bir sistem inşa edemez. Kapılar açılıp, Vault sakinleri ilk kez parlak günışığını gördüğünde ve bu çorak toprakların kumunu ayaklarında hissettiklerinde 200 yıl içinde dünyanın çok değişmiş olduğunu fark edecekler. Bu büyük, kaba bir dünya.

Sonraki bölüm: Süper Mutantlar

Ayrıca En Fena 10 Vault Deneyini görmek için buraya tıklayın.

Fallout Tarihi ve Dünyası yazı dizimizin şu ana kadar yayınlanmış bölümleri:
Bölüm 1: Savaşa Dair
Bölüm 2: Sığınaklar
Bölüm 3: Süper Mutantlar
Bölüm 4: Brotherhood of Steel
Bölüm 5: Brotherhood of Steel 2
Bölüm 6: Enclave
Bölüm 7: Enclave ve Brotherhood Savaşı
Bölüm 8: NCR, Mr. House ve Hoover Dam Savaşı

The post Fallout Tarihi ve Dünyası Bölüm 2: Sığınaklar appeared first on Başlat Tuşu.

War, war never changes…

Amerika’nın yalnızca tek bir bomba ile bir şehri yok edebilmesi mümkün olduktan sonra bir bilim adamı tanrıya döndü ve şöyle söyledi; “Bilim artık günahı biliyor”.

Nesiller boyunca gelişmeye devam eden bilim, beraberinde büyük bir yıkımı da getirmeye devam etti. 1940’lardaki atom bombasının keşfi insanlığa bir soru yöneltti, Fallout Tarihi ise bu soruyu yanıtlamaya gayret etti. Eğer insanlığın kendini yok edebilecek bir kapasiteye sahip olduğu bir gün gelirse bize ne olur? Bazıları bunun sonumuz olacağını söylemekte fakat ya bu insanlık tarihinin başka bir kanlı sayfasıysa? Fallout Dünyasını kendinizce tecrübe ettiniz ama Fallout Tarihi hakkında daha fazla öğrenmek mi istiyorsunuz? Pekala hikayenin kalbine inmek için başına gitmemiz gerekiyor…

20.yüzyılın başlarında dünyanın büyük güçleri hükümlerinin asla sona ermeyeceğini düşünüyordu. Çarlık Rusyası kanlı bir devrimin ellerinde sonlarıyla tanıştı. Batı Avrupa ise binlerce yıl sürecek bir faşizm kurmaya çalışanlara karşı büyük bir savaş veriyordu. Japonlar imparatorluklarının sonsuz olduğunu düşünüyordu buna rağmen atom bombasıyla gururları parçalanan ilk millet oldular. Amerika Birleşik Devletleri 1950lerde dünyanın en büyük gücü olarak ortaya atıldı. Uçsuz bucaksız nükleer cephanelikler sıcak çatışmayı geçmişe dair bir şey haline getirmişti. Amerika baş düşmanıyla soğuk savaşa girdikten sonra uzun ve huzursuz bir barış başladı. Dünyanın durumu bir yüzyıllığına adeta dondu. Bugün Wasteland’i dolaşanlar sadece 200 yıl önce dünyanın en zengin milletinin burada var olduğuna inanamayabilir. Deathclaw yok, Super mutant yok, Ghoul yok…

O zamanlardaki çoğu kişi hayatta kalmak için savaşmak , yiyecek içecek için çöpleri karıştırmak zorunda değildi. Fabrikalar bir insanın isteyebileceği her şeyi üretiyordu. Ellerinde bir tomar kağıt parayla bir dükkana girer, taşıyabilecekleri kadar yemek, mermi, kıyafet alırlardı. O zamanlar insanların en büyük “problemi” bütün bu mal varlıklarını koyacak bir yer bulmaktı. Uçsuz bucaksız otobanların üstünde lokantalar eski dünyanın “İnek” dediği bir yaratıktan taze burgerler satardı. Arabalarını sürer, soğuk meşrubatlarıyla serinlerlerdi. Amerikalılar zenginliklerinin zevkini nesillerce çıkardı. Yaşamlarının hiç değişmeyeceğine inanırlardı, evrim geçirmek zorunda kalmayacaklarına…
Değişim başta yavaşça ortaya çıktı ve kabul edildi. İnsanlar ev sahibi olup duvardaki bir borudan temiz su elde etmekle memnun değildi. Hayır, daha fazlasını istiyorlardı. Hep daha fazlasını. Onların işini yapacak robotlar, onların için düşünecek bilgisayarlar istiyorlardı. RobCo gibi firmalar robotlar için olan istediği yerine getirmişti böylelikle insanlar parmak kaldırmaya bile ihtiyaç duymuyordu. Mr. Handy isimli robot uşaklar, köpeği yürüyüşe çıkarır, çamaşırları yıkar hatta çocuklara bile bakarak anne ve babaya kasabada güzel bir akşam geçirmek ya da Radiaton King televizyon setinde en yeni programı izlemek için vakit kazandırıyordu. Tabii ki tüm bu teknolojik harikalar güce ihtiyaç duyuyordu. Petrol 100 yıldır bolluktaydı fakat dünyanın petrol rezervleri 21.yüzyılın ortalarına doğru kurumaya başladı. General Atomics gibi firmalara şükürler olsun ki on yıllarca yetecek fazladan atom gücü vardı. Şehrin ışıkları yanıyor, robotlar mekanik homurtularını çıkarıyor, bilgisayar ekranları parlıyordu. Baba romuna Nuka Kola karıştırır. Anne en yeni modayı takip ederdi. Raflar kekler, konserve etler ve şekerli mısır gevrekleriyle doluydu

Nükleer enerjinin artan kullanımına rağmen dünyadaki milyarlarca insan için yeterli enerji kaynağı yoktu. Petrol her zamankinden daha pahalıydı. Petrol zengini Ortadoğu ülkeleri kaynaklarını her zamankinden daha yüksek fiyatlara satıyordu. Sonunda dünyadaki çoğu petrol kuyusu kurudu. Uranyum madenleri temizlenmişti fakat kimse yeni teknolojilerini vermek istemiyordu. Ortadoğu kısıtlı uranyumlarıyla on yıllarca yetecek enerji sağlayabilirlerdi fakat bunun yerine eski hesapları kapatmak için silahlara çarçur ettiler. Avrupa Ulusu birleşip tek bir birleşmiş devlet oluşturdukları için gururluydu. Birbirlerine dönmeleri çok uzun sürmedi. Doğal kaynaklarının bolluğuyla bilinen Alaska’dan bir pay almak için çabaladılar. Hala petrolün aktığı tek yer olan Alaska uzaklardaki herkesin gözünü Amerika’nın üzerine çekiyordu. Amerikalılar bir istilayı öngörerek Alaska’daki savunmalarını güçlendirdi. Fakat hiçbir şey kalan son kaynakları elde etmek için Çin’i caydıramadı. Savaş içindeki iki ülkenin arasında kalan Kanada, güneydeki komşularıyla birleşti. Böylece Kuzey Amerika kıtası komple Çinli istilacılar için birleşmiş tek bir ülke olmuştu. Kanadalılar, Amerika’nın dünyada kalan son petrolü kendilerine saklamaya çalışmalarını acımasız buldu.

Kaynak savaşları Amerikan topraklarında başladı. Kaynak savaşında daha iyi savaşan kazanırdı. Çin doğunun en güçlü zihinlerini bir araya toplayarak neredeyse görünmezliği elde ettikleri zırhlar geliştirdi. Böylece keşif ekipleri düşman hattına görünmeden sızıyor, suikastler düzenliyor ve görünmeden ortadan kayboluyorlardı. Amerika ise ellerindeki nükleer güçle dünyanın geri kalanının hayal bile edemeyeceği bilimsel harikalar yaratıyordu. Savaş robotları, enerji silahları ve sibernetikler Amerika’nın Anchorage bölgesini yeniden ele geçirme isteği ile savaşa girdi. Omzunda nükleer savaş başlıklı bazukalar taşıyan cesur askerler, Sadık bir tazının beynine ve titanyum bir bedene sahip Siber-Köpekler, Hatta plasma silahları ve alev püskürtücü silahlarla donanmış robot uşaklar bile savaşa katılmıştı. Hatta süper mutant askerler yaratmak gibi bir plan bile vardı fakat Amerika’nın zaferini garantileyen Power Armor’lar oldu. Power Armor, bir askerin çevikliğini bir tankın sertliğiyle ve koca bir taburun ateş gücüyle birleştirdi. Bu harika zırhların yardımıyla Amerika kısa sürede topraklarını Çinli istilacılardan kurtardı. Bu günlerde bu zırhlar Brotherhood of Steel’in simgesi olsa da yüzyıllar önce Amerikan mükemmeliyetçiliğinin bir ikonuydu.

2077 son baharında Pasifikteki sıcak çatışma sona erdi ve Amerikanlar on yıllık savaşın ardından o kadar yorulmuşlardı ki nihayet barışın geldiğini düşünüyorlardı. Paranoyaklar ya da zeki olanlar Çin’in bu kadar kolay vazgeçmeyeceğini düşünerek bomba sığınaklarını doldurmaya başladı. Çabalarının sebebi yaklaşan sondan bir parça insanlık kurtarmaktı. Amerika’nın ileri gelenleri gizlice ne pahasına olursa olsun hayatta kalmak için toplandı. Zafer? Yeniden Yükseliş? Artık geçerli seçenekler değildi. Amaçlarının tamamı tarih sayfalarında kayboldu ama planları arasında bir dağa veya petrol rezervine saklanmak ve hatta uzaya bir gemi yollayıp kolonize edecek yeni bir gezegen bulmak vardı. Günümüzdeki Enclave, bu Amerikan’ın ileri gelenlerinin soyundan geldiklerini iddia ediyor. Uzaya bir gemi yollama fikri yerine getirilemedi. Dağların içinde ve denizin ortasında askeri üsler kuruldu fakat halkın buralara giriş izni yoktu. Neyse ki Vault-Tec 100 bin insan için radyasyona karşı korunaklı ve yeryüzündeki durum normale dönene kadar bekleyecek bin kişilik sığınaklar inşa etti. Herkesi kurtarmaya yaklaşamasa da insanlara umut veriyor ve paniğe düşmelerini engelliyordu.

 23 Aralık 2077’de Amerika’nın her yerinde saldırıyı duyuran sirenler çalmaya başladı. Yıllarca yapılan tatbikatlar sonucu çoğu insan günlerine her zaman olduğu gibi devam ediyordu… Korktukları sonun geldiğini bilmeden… Bazıları komşularının Vault-Tec binalarına koştuklarını görünce gülmüştür belki fakat kapılar arkalarına kapandığında kalan tek insanlık parçası onlardı. Tarihçiler hala o gün vaultların dışında neler olduğunu bilmiyor. O günden öncesini ilk elden duymak şu an mümkün fakat kayıtlar fazla güvenilir değil. Bazı çürümüş yaşlı Ghoul’lar o zamanlar hayatta olduklarını iddia eder. Çoğusu birisinin onları bir süre dinlemesi umuduyla yalan hikâyeler anlatır. Birkaç bilim adamı savaştan önce beyinlerini kavanozlarda korumayı başarmıştı. Bu beyinlerin bazıları bugün hala hayatta ve 200 yıldır bedensiz bir beyin olarak hala akıl sağlıklarını koruyabildiklerini varsayarsak belki sizinle eski günleri tartışabilirler.

Amerikanlar hayat biçimlerinin ani bir sona geleceğine asla tamamıyla inanmamıştı fakat değişim her ulusa gelir, her insana, hayatın her biçimine. İnsanın hayatta kalma çabası için değişmeyen tek şey savaştır, çünkü savaş- savaş asla değişmez

War never changes.

Sonraki bölüm: Sığınaklar

Fallout Tarihi ve Dünyası yazı dizimizin şu ana kadar yayınlanmış bölümleri:
Bölüm 1: Savaşa Dair
Bölüm 2: Sığınaklar
Bölüm 3: Süper Mutantlar
Bölüm 4: Brotherhood of Steel
Bölüm 5: Brotherhood of Steel 2
Bölüm 6: Enclave
Bölüm 7: Enclave ve Brotherhood Savaşı
Bölüm 8: NCR, Mr. House ve Hoover Dam Savaşı

The post Fallout Tarihi ve Dünyası Bölüm 1: Savaşa Dair appeared first on Başlat Tuşu.